Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału I pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącej z dnia 28 maja 2010 r. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu [...] 2010 r., zaś w dniu [...] 2010 r. (data nadania) skarżąca wniosła od niego zażalenie. Pod zażaleniem podpisali się również J. L. oraz J. L., których skarga w niniejszej sprawie została już prawomocnie odrzucona (postanowienie z dnia [...] r.,
- k. 25 tomu I akt).
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2010 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżącą, działając wspólnie z J. L. i J. L., wniosła od tego zarządzenia zażalenie, które jednak zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt II FZ 478/10. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił natomiast zażalenie J. L. i J. L., stwierdzając, że osoby te, do których zresztą wezwanie nie było skierowane, nie były legitymowane do wniesienia zażalenia.
W związku z tym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 października 2010 r. pismem doręczonym w dniu 13 października 2010 r. skarżącą wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 lipca 2010 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 7 lipca 2010 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, pouczając ją jednocześnie, że środek zaskarżenia nie przysługuje. Mimo to skarżąca, ponownie działając wspólnie z J. L. i J. L., wniosła pismo z dnia [...] 2010 r. zatytułowane jako "wniosek – zażalenie wraz ze skargą", w którym m.in. zakwestionowała obowiązek uiszczenia żądanego wpisu. Wpis ów do chwili obecnej nie został wpłacony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia [...] 2010 r. upłynął bezskutecznie z dniem [...] 2010 r. ([...]).
Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, iż skarżąca przed upływem wspomnianego terminu ponownie zakwestionowała prawidłowość wystosowanego od niej wezwania. Na wcześniejszym etapie postępowania złożyła ona bowiem zażalenie na zarządzenie z dnia 27 lipca 2010 r. określające wysokość wpisu, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt II FZ 478/10. Tym samym zarządzenie to stało się prawomocne i rozstrzygnięta nim kwestia wpisu nie może już po raz drugi podlegać badaniu w toku kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny, o czym stronę zresztą pouczono, zwracając jej uwagę, iż środek zaskarżenia nie przysługuje.
W konsekwencji na podstawie kolejnego zarządzenia, z dnia 7 października 2010 r., jedynie wezwano ją do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 lipca 2010 r. i ponowna próba podważenia zasadności i wysokości wpisu określonego tym wcześniejszym zarządzeniem jest bezskuteczna i nie ma jakiegokolwiek wpływu na bieg terminu do uiszczenia tej opłaty, zakreślonego kolejnym wezwaniem.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Zaznaczyć również wypada, że w przypadku J.L. i J. L., którzy także podpisali się pod zażaleniem na zarządzenie z dnia 7 lipca 2010 r., przyczyny odrzucenia zażalenia są niejako szersze i bardziej zasadnicze. Osoby te, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt II FZ 478/10, nie były bowiem w ogóle legitymowane do wniesienia zażalenia, skoro nie mają one już statusu strony postępowania i w związku z tym nie zostały wezwane do uiszczenia wpisu. Tym samym zażalenie wniesione przez te osoby podlegało odrzuceniu, zgodnie z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosowanego w związku z odesłaniem zawartym w art. 197 § 2 tej ustawy.