Uzasadnienie
A Sp. z o.o. w M. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor, organ odwoławczy) dotyczącą podatku od towarów i usług za grudzień 2015 r. oraz od stycznia do maja 2016 r.
Decyzja stanowiąca przedmiot skargi doręczona została skarżącej w dniu 3 sierpnia 2021 r.
Skarga nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 2 września 2021 r., przy czym nadano ją na adres organu niewłaściwego, tj. Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego w K. (dalej: Naczelnik).
Przy piśmie z dnia 9 września 2021 r. Naczelnik ten przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie wydał Dyrektor, zatem skargę od powyższej decyzji wnieść należało do sądu administracyjnego za pośrednictwem tego właśnie organu. Pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącej wysłał skargę na adres Naczelnika – na kopercie nadania skargi podano wprawdzie nazwę Dyrektora, lecz wskazano adres Naczelnika (tj. ul. [...] [...], [...] K.). Nadanie skargi miało miejsce podczas biegu 30-dniowego terminu na wniesienie skargi, jednakże Naczelnik przekazał ją zgodnie z właściwością Dyrektorowi w dniu 9 września 2021 r. a więc już po upływie tego 30-dniowego terminu.
Należy w tym miejscu podkreślić, że skarżący skierował skargę do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przepisy P.p.s.a. nie normują konsekwencji sytuacji, w której skargę wniesiono do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Ponadto, nie znajduje w tym przypadku zastosowania art. 170 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540; dalej: O.p.), zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Wniesienie skargi następuje bowiem już po zakończeniu postępowania podatkowego, w oparciu o przepisy postępowania sądowoadministracyjnego, a skarga nie jest podaniem, o którym mowa w treści art. 170 O.p. (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2755/06, niepubl.).
W orzecznictwie podkreśla się również, że do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zarówno zachowanie 30-dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie, jak też wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu nie można bowiem przyjąć daty złożenia skargi do organu niewłaściwego. W takiej sytuacji, o zachowaniu terminu decydować będzie data przekazania (nadania) skargi na adres organu właściwego (por. m.in. postanowienia: WSA w Warszawie z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1465/20; WSA w Gliwicach z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 1054/17; orzeczenia są dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, iż w realiach rozpatrywanego przypadku termin do wniesienia skargi upływał z dniem 2 września 2021 r., z uwagi na doręczenie zaskarżonej decyzji w dniu 3 sierpnia 2021r. Skarga została natomiast wniesiona dopiero w dniu 9 września 2021 r., tj. w dacie przekazania jej przez organ niewłaściwy organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi. Powyższe oznacza zatem, że skarga złożona przez pełnomocnika skarżącej do niewłaściwego organu podatkowego, została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.