Uzasadnienie
D. T. i H. T. – działający przez pełnomocnika - wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.
Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009 r. – pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 lutego 2009 r. Natomiast pełnomocnictwo procesowe - udzielone przez skarżących doradcy podatkowemu do złożenia w ich imieniu skargi - zostało złożone w siedzibie Sądu w dniu 10 marca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 r. odrzucił wyżej wymienioną skargę uzasadniając, że uzupełnienie jej braku formalnego – poprzez złożenie pełnomocnictwa – nastąpiło po upływie zakreślonego terminu. Postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 23 kwietnia 2009 r. (data zwrotnego potwierdzenia odbioru).
W piśmie z dnia 4 maja 2009 r. (data stempla pocztowego), uzupełnionym w dniu 10 czerwca 2009 r., skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że nie zostali zawiadomieni przez sąd o występującym braku formalnym skargi, tj. o braku pełnomocnictwa.
W wyniku kolejnego wezwania sądu, w piśmie z dnia 10 lipca 2009 r., skarżący wskazali 27 kwietnia 2009 r. - datę zapoznania się z treścią postanowienia sądu i jednoczesnej konsultacji z pełnomocnikiem - jako datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W przedmiotowej sprawie, skarżący wskazali 27 kwietnia 2009 r. - datę zapoznania się z treścią postanowienia sądu i jednoczesnej konsultacji z pełnomocnikiem - jako datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Podkreślenia zatem wymaga, że wyżej wymienione postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – jak wynika z treści zwrotnych potwierdzeń odbioru – zostało doręczone skarżącym w dniu w dniu 23 kwietnia 2009 r., a nie – w dniu 27 kwietnia 2009 r., który został wskazany przez skarżących jako data zapoznania się z treścią postanowienia. Wobec tego, data doręczenia skarżącym postanowienia sądu stanowi datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Nie ma bowiem znaczenia, w jakiej dacie skarżący faktycznie zapoznali się z treścią orzeczenia sądu – mogła to przecież być dowolna data – nawet bardzo oddalona o daty doręczenia postanowienia sądu. Z tego samego powodu, nie ma żadnego znaczenia w kwestii ustalenia daty ustania przyczyny uchybienia terminu, data konsultacji skarżących z ich pełnomocnikiem.
W związku z tym, datą ustania przyczyny uchybienia terminu, od której rozpoczyna bieg siedmiodniowy termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu, jest 23 kwietnia 2009 r., tj. dzień doręczenia skarżącym postanowienia sądu.
Z powyższego wynika, że wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, zawarty w piśmie z dnia 4 maja 2009 r. (data stempla pocztowego), został złożony po upływie ustawowego terminu siedmiu dni.
Natomiast zgodnie z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych powodów - na podstawie art. 88 P.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 P.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji.