Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 listopada 2008 r. skarżąca B. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta T. z dnia [...] nr [...] ustalającą wymiar podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. w kwocie [...]zł.
Następnie zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2009 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, wraz z odpisami załączników do skargi, celem doręczenia ich uczestnikom postępowania sądowego, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 stycznia 2009 r. (data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2009 r. (poniedziałek), zaś wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Z kolei pismem z dnia 30 stycznia 2009 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w T.) skarżąca cofnęła skargę wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] (dotyczącą podatku od nieruchomości za 2008 r.) wskazując, iż należność za 2008 r. została zapłacona, bowiem w bieżącym roku uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Z kolei na mocy art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Nie dołączenie do pisma procesowego odpisów skargi celem doręczenia ich uczestnikom postępowania oraz brak określenia wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 47 § 1 i 215 § 1 P.p.s.a. Takie braki formalne podlegają usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 P.p.s.a., a ich nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi – w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W tym miejscu warto wskazać, iż umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 października 2006 r., sygn.akt II SA/Bk 525/06, LEX nr 194636, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, LEX nr 10747).
Reasumując, w niniejszej sprawie skarga dotknięta jest brakami formalnymi, bowiem termin do uzupełnienia tychże braków upłynął bezskutecznie z dniem 5 stycznia 2009 r.
W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.