Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy, ustanawiając mu adwokata, którym wyznaczony został adwokat T. I. Pełnomocnik ten udzielił dalszego pełnomocnictwa aplikantowi celem zapoznania się z aktami sprawy (zapisek urzędowy z dnia 9 lipca 2014 r.,
k. 119 akt), a następnie reprezentowania skarżącego na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. Na tej ostatniej aplikant podtrzymał skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Pełnomocnik złożył też wniosek o doręczenie odpisu wyroku wydanego na tej rozprawie wraz z uzasadnieniem.
Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy zatem sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461, dalej powoływanego jako rozporządzenie).
Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w jego rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 18 ust. 1 znajdującym się w rozdziale 5 rozporządzenia. W § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wskazano takie stawki za postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji, który to etap postępowania został właśnie zakończony. Uprawnia to do przyznania związanego z tym wynagrodzenia.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia. Stosownie z kolei do § 6 pkt 2 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy, czyli w postępowaniu sądowoadministracyjnym – przy wartości przedmiotu zaskarżenia od 500 do 1500 zł stawka minimalna wynosi 180 zł. Wartość ta w niniejszej sprawie zamyka się w tym właśnie przedziale.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznane wynagrodzenie (opłatę) trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% (41,40 zł).
Wobec powyższego na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 19 pkt 1 rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.