Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...] o uznaniu za nieuzasadnione zarzuty z dnia 3 lipca 2007r. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...], odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnych dokonanych na podstawie wyżej wymienionego tytułu wykonawczego oraz odmawiające doręczenia przedmiotowego tytułu pełnomocnikowi podatników.
Na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. E. i A. S. wnieśli skargę do tut. Sądu, w której zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ogólna zasada dotycząca wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wyrażona w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. stanowi, iż wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu lub czynności organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W związku z powyższym wniosek skarżących o wstrzymanie czynności egzekucyjnych należało uznać jako bezzasadny, albowiem przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Nadto na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć należy, iż wstrzymanie wykonania dotyczy tych aktów z zakresu administracji publicznej i czynności, które podlegają wykonaniu. Z kolei zaskarżone przez E. i A. S. postanowienie nie należy do grupy aktów nakazujących stronie wykonanie obowiązku lub dokonanie czynności, a zatem nie nadaje się do wykonania i nie korzysta z przymiotu wykonalności. Sąd nie może zatem wstrzymać wykonalność również zaskarżonego postanowienia.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.