Uzasadnienie
Wydaną na wniosek A Sp. z o.o. w P. interpretacją indywidualną z dnia [...] nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, uznał, że wydatki spółki jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych sfinansowane ze środków dotacji przez nią otrzymanej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawczyni, nie zgadzając się z tym stanowiskiem, wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Po otrzymaniu na nie odpowiedzi, co nastąpiło w dniu 21 stycznia 2011 r., w dniu 21 lutego 2011 r. (poniedziałek) wniosła skargę inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie.
Ponieważ dokonująca tej czynności radca prawny M.P. równocześnie nie złożyła ani pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy, ani dokumentu, który by wykazywał umocowanie do podpisania tego upoważnienia i określał sposób reprezentacji strony, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2011 r. wezwano ją do uzupełnienia tych braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Po bezskutecznej próbie doręczenia tej przesyłki adresatowi zwrócono ją nadawcy.
W dniu 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wskazaną skargę. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło stwierdzenie bezskutecznego upływu podanego terminu siedmiodniowego, którego początek został ustalony zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Odpis tego orzeczenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 maja 2011 r.
W dniu 31 maja 2011 r. pełnomocnik ta oddała w polskim urzędzie pocztowym pismo z dnia 30 maja 2011 r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, który, jak podniosła, jest konieczny "z uwagi na fakt, że skarga została już odrzucona". Zgodnie z oznaczeniem adresata pismo to w dniu 3 czerwca 2011 r. wpłynęło do organu, który w dniu 16 czerwca 2011 r. skierował je przez pocztę do Sądu.
Wymaga wspomnienia, iż w powyższym piśmie sformułowano także wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który podlega badaniu w odrębnym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Rozpatrywane żądanie jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Należy bowiem mieć na względzie to, że warunkiem koniecznym przywrócenia terminu jest stwierdzenie jego uchybienia. Art. 86 § 1 zd. 1 wskazanej ustawy stanowi wszak, iż sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Tymczasem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem w niniejszej sprawie została wniesiona w ostatnim dniu terminu do dokonania tej czynności, o którym mowa w art. 53 § 2 powołanej wyżej ustawy.
Nadto za nieprawidłowy uznać należy pogląd jakoby odrzucenie skargi czyniło koniecznym jej ponowne wniesienie: czynnikiem determinującym to rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie nie było wszak uchybienie terminowi do wniesienia skargi, lecz do wykonania wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych. Dążenie do uchylenia ujemnych dla strony skutków takiego postanowienia winno zatem przejawiać się w zgłoszeniu żądania przywrócenia terminu do wykonania wezwania i równoczesnego dopełnienia tej czynności.