Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, skarżący wniósł o "zawieszenie /wstrzymanie/ postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie będącej w toku".
Z akt sprawy wynika, iż postanowienie będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, zostało uchylone przez organ, w ramach tzw. autokontroli, postanowieniem z dnia [...], w którym Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości postanowienie będące przedmiotem skargi i jednocześnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. w sprawie podjęcia postępowania egzekucyjnego.
Wskazane wyżej postanowienie autokontrolne zostało również zaskarżone przez podatnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sprawa zawisła pod sygn. I SA/Gl 678/08).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak zgodnie z art. 61 § 2 i 3 tejże ustawy skarżący może wnosić o takie wstrzymanie w całości lub w części do organu, który wydał decyzję lub postanowienie (§ 2) oraz do Sądu (§ 3). Stosownie z kolei do tego ostatniego przepisu odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Sąd po przekazaniu mu skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności może zostać wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, a wniosek o wstrzymanie wykonania aktu winien być w sposób przekonywujący dla Sądu umotywowany w oparciu o przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ppsa.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o "zawieszenie /wstrzymanie/ postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie będącej w toku".
Biorąc pod uwagę treść wniosku strony skarżącej, uznać należało, iż jego intencją jest wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Wniosek taki należało uznać z kolei za niedopuszczalny, gdyż przedmiotem wstrzymania wykonania na gruncie art. 61 § 3 in fine ppsa mogą być akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Zdaniem Sądu pominięcie słowa "czynności" w tej części art. 61 § 3 ppsa było celowym zabiegiem ustawodawcy. W myśl bowiem art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania.
Kolejna kwestia, występująca w rozpoznawanej sprawie, dotyczy ewentualnej wykonalności postanowienia o podjęciu postępowania egzekucyjnego. Instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania lub tego wymagają (por. L. Klat-Wertlecka, Wykonalność aktu administracyjnego [w:] Koncepcja systemu prawa administracyjnego /pod red. J. Zimmerman/, Warszawa 2007, s. 550; por. także m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2000 r., sygn. akt V SA 2509/99, Orzecznictwo Sądów Polskich 2000, nr 11, poz. 164, z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04 i z dnia 4 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 956/04 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 1539/03, LEX nr 203327).
Należy podkreślić, że postanowienie organu egzekucyjnego o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania nie nosi atrybutu wykonalności i jako takie nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 ustawy ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06 publ. OSP 2007/6/76).
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji.