Uzasadnienie
K. P., pełnomocnik notarialny G. J., pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Do skargi dołączono pełnomocnictwo notarialne z dnia [...] r., którym G. J. ustanowiła swojego syna – K. P. między innymi "do reprezentowania Jej osoby we wszelkich sprawach sądowych, a dotyczących Jej osoby, składania również środków odwoławczych od orzeczeń sądów i innych organów sądownictwa powszechnego".
Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał K. P., działającego jako pełnomocnik skarżącej, do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego K. P. przez skarżącą G. J. do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, zgodnego z wymogiem art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. oraz zawierającym urzędowe poświadczenie podpisu strony – art. 37 p.p.s.a. Pełnomocnika wezwano nadto do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. W wezwaniu Sądu zawarto pouczenie, w myśl którego nie uiszczenie wpisu sądowego lub nie usunięcie braku skargi w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie Sądu (pismo z dnia [...] r.) uznano za doręczone w dniu [...] r.
Należny wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu [...] r.
Z kolei przy piśmie z dnia [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo z dnia [...] r., które upoważnia K. P. do prowadzenia wszelkich spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, do reprezentowania przed wszelkimi urzędami, sądami, instytucjami, osobami fizycznymi i prawnymi do założenia konta w Banku i do dysponowania tym kontem bez ograniczenia, do zawierania wszelkiego typu umów i ich rozwiązywania, do pobierania należności pieniężnych z jakiegokolwiek bądź tytułu czyli ogółem do występowania w imieniu G. J. we wszelkich sprawach dotyczącej tej działalności, a wymagającej obecności G. J.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl zatem art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Pełnomocnictwo może być:
- 1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;
- 2) do prowadzenia poszczególnych spraw;
- 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.p.s.a.).
Z tych względów podstawa przyjęcia braku formalnego skargi w postaci niezgodnego z wymogami pełnomocnictwa procesowego, określonymi przytoczonymi wyżej przepisami, była w niniejszym przypadku wykładnia gramatyczna pełnomocnictwa z dnia [...] r., na mocy którego G. J. udzieliła umocowania dla swojego syna K. P.. Wykładnia językowa treści tego umocowania skutkowała uznaniem, że zakres tego pełnomocnictwa nie obejmuje reprezentacji przed sądami administracyjnymi, a upoważnia K. P. do występowania w imieniu jego matki jedynie przed sądami powszechnymi. Obowiązujący, w dacie redagowania tego pełnomocnictwa, system polskiego wymiaru sprawiedliwości zakładał podział strukturalny i kompetencyjny na: Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe (art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Kognicja tych sądów została wyraźnie rozdzielona, co podkreśla art. 184 ustawy zasadniczej.
Z tych względów zakres umocowania zredagowany przez notariusza, co sugeruje redakcję fachową a zatem precyzyjną, nie może być odczytywany inaczej jak tylko dosłownie. Zatem stwierdzono, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik – K. P. nie posiadał właściwego pełnomocnictwa od skarżącej G. J..
Z kolei odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie sanowała – zdaniem Sądu – wadliwości pierwotnego umocowania udzielonego dla K. P.. Szczególny charakter instytucji pełnomocnictwa procesowego nakazuje przyjąć, że braki w wykazaniu uprawnienia do reprezentacji strony można wykazać jedynie poprzez dokument sporządzony i podpisany w okresie następującym po dacie, w której udzielono pierwotnie przedłożonego przed sądem pełnomocnictwa.
Reasumując należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie zaistniał brak formalny skargi, który pomimo wezwania nie został usunięty, co po myśli art. 58 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 tej ustawy, jak również art. 58 § 2 p.p.s.a. skutkuje odrzucenie skargi, co też orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 3 tej ustawy.