Uzasadnienie
Wnosząc skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 25 lipca 2011 r., pełnomocnik skarżącej, będący adwokatem, przedstawił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Według wniosku skarżąca nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym i nie osiąga żadnych dochodów, zaś cały jej majątek został zabezpieczony przez organ podatkowy.
Pełnomocnik na wezwanie referendarza sądowego przedstawił – w formie kserokopii – m.in. następujące dokumenty: zaświadczenie z dnia 19 października 2011 r., że skarżąca nie złożyła zeznania podatkowego za 2010 r., decyzję z dnia 13 listopada 2008 r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, pismo banku z dnia 26 października 2011 r., zgodnie z którym w okresie od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 21 października 2011 r. na rachunku bankowym skarżącej nie wykazano żadnych obrotów, a "zobowiązania wobec banku z tytułu należnych opłat i prowizji za prowadzenie rachunku w związku z zajęciem egzekucyjnym nie są regulowane i wynoszą 317,00 PLN", postanowienie Sądu z dnia 28 listopada 2011 r., którym przyznano skarżącej prawo pomocy w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 172/11, zwalniając ją częściowo od kosztów oraz ustanawiając dla niej adwokata.
Z kolei po wydaniu postanowienia z dnia 14 lutego 2012 r. o przedłużeniu terminu do wykonania wezwania, pełnomocnik nadesłał kserokopie wezwania do zapłaty z dnia 16 grudnia 2011 r., według którego skarżącą obciążają zaległości w opłatach związanych z jednym z jej lokali w łącznej wysokości 16.480,27 zł, oraz kilku potwierdzeń opłacenia kosztów łączących się głównie z lokalem stanowiącym jej miejsce zamieszkania.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc tę regulację do niniejszej sprawy, wytknąć wypada pełnomocnikowi skarżącej, że nie wykonał w całości wezwania referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, i to pomimo tego, iż postanowieniem z dnia 14 lutego 2012 r. przedłużono mu termin na dokonanie tej czynności. Nadal bez odpowiedzi pozostaje bowiem w szczególności pytanie, wprost postawione przecież w wezwaniu, dotyczące źródła dochodów, z którego skarżąca pokrywa koszty swojego utrzymania. Z jednej strony wszak, w świetle nadesłanych dokumentów nie osiąga ona takich dochodów i nie dysponuje majątkiem, którym mogłaby rozporządzać, z drugiej zaś ponosi jednak pewne wydatki. Tym samym zgromadzone dowody nie pozwalają na wolną od wątpliwości ocenę sytuacji majątkowej wnioskodawczyni.
W ocenie rozpoznającego wniosek wątpliwości te – kierując się dyrektywami wynikającymi z prawa do sądu, którego realizacji służy instytucja prawa pomocy – należy jednak rozstrzygnąć na korzyść strony. Wykazała ona wszak, że nie osiąga stałych dochodów pozwalających jej spłacić zobowiązania, w tym zaległości w opłatach za jeden z jej lokali. Ponadto, jak ustalono w przywołanym wyżej postanowieniu z dnia 28 listopada 2011 r., jej majątek został zabezpieczony i pozostaje ona na utrzymaniu ojca. Skarżąca z niezrozumiałych przyczyn nie wspomniała o tej ostatniej okoliczności w tym postępowaniu, choć informacja taka mogłaby rozwiać podniesione wątpliwości.
Mając to na względzie, pomimo opisanej postawy procesowej strony wnioskującej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.