Uzasadnienie
W piśmie z dnia 15 lutego 2013 r. nadanym w dniu 16 lutego 2013 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, H. Z. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] o odmowie umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okresy 11/2004, 08/2004, 01/2005 oraz 09/2009 w ramach pomocy de minimis.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2013 r. skarga powyższa przekazana została według właściwości organowi. Przekazanie skargi nastąpiło w dniu 22 lutego 2013 r.
Odpowiadając na skargę, organ w piśmie z dnia 21 marca 2013 r. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto, na mocy art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie ostateczna decyzja organu administracji publicznej została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 16 stycznia 2013 r. Wynika to ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych. Decyzja ta zawierała, co wynika również z akt administracyjnych sprawy, prawidłowe pouczenie co do trybu i terminu wniesienia skargi do sądu administracyjnego – za pośrednictwem organu. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 15 lutego 2013 r.
Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 16 lutego 2013 r. (data nadania skargi), która wpłynęła do Sądu w dniu 19 lutego 2013 r. Skarga ta przekazana została organowi według właściwości w dniu 22 lutego 2013 r. Z porównania zatem dat: doręczenia stronie zaskarżonej decyzji (16 stycznia 2013 r.) oraz przekazania przez Sąd skargi według właściwości organowi odwoławczemu (22 lutego 2013 r.) wynika, iż trzydziestodniowy termin przewidziany dla wniesienia skargi nie został zachowany.
W orzecznictwie i literaturze zaznacza się, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. np. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 248). W przypadku przekazania skargi według właściwości organowi przez sąd administracyjny, do którego bezpośrednio skarga została wniesiona, sąd ten działa bowiem jako pośrednik, zastępując działanie skarżącego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 659/11, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1081043). W rozpatrywanej sprawie wprawdzie nie miało miejsca nadanie skargi przez Sąd pod adresem właściwego organu lecz dostarczenie jej (przekazanie) do organu przez pracownika Sądu (w dniu 22 lutego 2013 r.), jednak w ocenie składu orzekającego w takiej sytuacji wyrażany w orzecznictwie i literaturze pogląd, przedstawiony wyżej, znajduje odpowiednie zastosowanie. Jest tak tym bardziej dlatego, iż w orzecznictwie pojawił się pogląd, zgodnie z którym w przypadku niezachowania przez skarżącego trybu wniesienia skargi za pośrednictwem organu, terminowość wniesienia skargi oceniać należy według daty wpływu skargi do organu odwoławczego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 944/09, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 686710).
Na marginesie zwrócić należy także uwagę, że nawet już w dacie nadania skargi bezpośrednio do Sądu (w dniu 16 lutego 2013 r.) była ona spóźniona, gdyż trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi, liczony od doręczenia zaskarżonej decyzji, upłynął z dniem 15 lutego 2013 r.
Mając na względzie przedstawioną argumentację na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.