Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 maja 2017 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek W. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek ten zawarty był w skardze z dnia 9 lutego 2017 r.
Na dalszym etapie postępowania, odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego do skargi, skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 3 lipca 2017 r., w którym zwrócił się do Sądu o zwolnienie do kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W motywach wniosku skarżący podkreślił, że jego sytuacja materialna jest obecnie niezwykle skomplikowana. Źródłem dochodu skarżącego pozostaje świadczenie rentowe w kwocie 550 zł. Korzysta nadto ze wsparcia gminy w postaci przyznanego mu dodatku mieszkaniowego. We wspólnym gospodarstwie domowym skarżący przebywa wspólnie z małżonką, dwiema córkami i dwójką wnuczków. Łączny dochód tego gospodarstwa oznaczono w kwocie 2.602,00 zł netto.
Z kolei do stałych miesięcznych wydatków zaliczono: czynsz za mieszkanie wraz z zaliczkami na poczet mediów (1.019,00 zł), koszt zużycia energii elektrycznej (110 zł), koszt usług telekomunikacyjnych i teleinformatycznych (150 zł), koszty wyżywienia (600 zł), koszt leczenia i zakupu lekarstw (200 zł), koszt zakupu m.in. ubrań (300 zł) oraz wydatki na rzecz dzieci z tytułu realizacji obowiązku szkolnego (300 zł).
W oparciu o oświadczenie skarżącego z dnia 3 sierpnia 2017 r. (data z prezentaty Sądu) oraz nadesłaną przy nim dokumentację źródłową ustalono nadto, że miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego stanowi kwotę 3.596,37 zł (patrz decyzja z dnia 15 marca 2017 r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego). Dochód na członka rodziny wynosi więc 599,40 zł. Na rzecz skarżącego przyznano wsparcie w postaci dodatku mieszkaniowego w kwocie 509,75 zł, płatne bezpośrednio na rzecz zarządcy nieruchomości.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.). Z uwagi na to, że W. P. zwrócił się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika, jego wniosek podlega rozpoznaniu w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. albowiem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jest więc regułą, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w tym zakresie, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zdaniem rozpoznającego wniosek skarżący wykazał, iż w jego przypadku spełniona jest przesłanka wynikająca z ww. przepisu. W toku rozpoznania sprawy uwzględniono przede wszystkim fakt, że w gospodarstwie domowym skarżącego uzyskiwany jest relatywnie niski dochód w przeliczeniu na jednego członka. W uznaniu referendarza kwota 599,40 zł, która pozostaje do dyspozycji skarżącego każdego miesiąca, po pomniejszeniu jej o niezbędne wydatki, nie wystarczy na pokrycie należnych w tej sprawie kosztów sądowych, ani tym bardziej na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
W toku rozpoznania wniosku stwierdzono pewne mankamenty dowodowe, zaistniałe na skutek niepełnego ustosunkowania się do wezwania referendarza sądowego. Jednakowoż znaczna część wątpliwości rozpoznającego wniosek, które powstały w wyniku lektury oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, została rozwiana w oparciu o dane wynikające z decyzji organu samorządu terytorialnego, na podstawie której przyznano skarżącemu dodatek mieszkaniowy.
O wyborze adwokata jako przedstawiciela korporacji zawodowej pełnomocników procesowych zdecydował w tym przypadku pierwotny zakres wniosku wyartykułowany w skardze.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.