Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2017. 1257 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. w E. (dalej strona lub Spółka) od decyzji Prezydenta Miasta K. (dalej organ lub Prezydent) z dnia [...] Znak: [...] (numer [...]) wydanej w sprawie określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przez Spółkę (organ prowadzący Szkołę Policealną dla Dorosłych [...] w K. – dalej Szkoła) w kwocie [...] zł za 2010 r. wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowej, od dnia stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości, do dnia jej zwrotu do budżetu miasta K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, dalej SKO lub Kolegium, uchyliło decyzję organu w całości i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy określając Spółce wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...] zł za 2010 r. wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, od dnia następującego po upływie 15 dni od dnia stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości, czyli od dnia [...].
Uzasadniając rozstrzygnięcie SKO wyjaśniło, że Szkoła prowadzona jest od dnia [...] przez Spółkę, a w okresie 1 styczeń – 31 grudzień 2010 r. organem prowadzącym Szkołę była osoba fizyczna, która umową z dnia [...] przeniosła na Spółkę prawa i obowiązki związane z prowadzeniem Szkoły. Przedmiotowa dotacja została udzielona na podstawie art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. 2004. 256.2572 ze zm.) dalej ustawa systemowa oraz stosownych uchwał Rady Miasta K. i zarządzenia Prezydenta. Wniosek o dotację został złożony w dniu [...], a prowadzący szkołę otrzymał przedmiotową dotację na działalność oświatową w kwocie [...] zł. W dniach [...] przeprowadzona została kontrola dotycząca m.in. prawidłowości wykorzystania dotacji, obejmująca okres 2010-2014 rok. Organ ustalił, że w 2010 r. przekazano dotacje na [...] uczniów, a organ prowadzący szkołę wykazał do dotacji [...] uczniów.
Dotacja pobrana w nadmiernej wysokości za [...] uczniów została zwrócona w 2012 r. Ponadto w toku wskazanej kontroli stwierdzono inne nieprawidłowości co do liczby uczniów co spowodowało pobranie dotacji w nadmiernej wysokości (za [...] uczniów) w łącznej kwocie [...] zł.
W odwołaniu od decyzji organu Spółka podniosła zarzut przedawnienia, gdyż jej zdaniem termin przedawnienia zobowiązania z tytułu zwrotu przedmiotowej dotacji upłynął z dniem 31 grudnia 2015 r., a decyzja określająca wysokość tej dotacji została doręczona po upływie terminu przedawnienia. Ponadto wyjaśniła, że w dniu [...] zwróciła organowi kwotę [...] zł wraz z odsetkami liczonymi od dnia [...]. Zdaniem Spółki nie istnieją podstawy do domagania się zwrotu kwoty [...] zł w sytuacji, gdy uczniowie uczęszczali do szkoły, a dotacja została wykorzystana.
Kolegium stwierdziło, że przedmiotowa sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez SKO w związku z odwołaniem od decyzji Prezydenta z dnia [...], w której określono sporną dotację w kwocie [...] zł. Kolegium decyzją z dnia [...] uchyliło decyzję organu w całości i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. SKO nakazało m.in. zbadanie kwestii przedawnienia, w tym czy doszło do zawieszenia lub przerwania jego biegu. Badając sprawę ponownie organ ustalił, że stroną postępowania jest Spółka na podstawie umowy o przeniesieniu praw i obowiązków z dnia [...]. Ocenę tę podzieliło SKO. W kwestii przedawnienia Kolegium zauważyło, że w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych nie jest jednolite, jednakże WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 1038/16, podzielił stanowisko SKO co do momentu, od którego powinien być liczony termin przedawnienia zwrotu całości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za 2010 r. SKO zwróciło uwagę na treść art. 60 i art. 67 ustawy o finansach publicznych (od dnia 1 stycznia 2010 r.) stanowiącego o stosowaniu odpowiednio działu III O.p., a więc m.in. art. 68-71 regulujących przedawnienie zobowiązań podatkowych.
Zdaniem SKO okres przedawnienia zwrotu dotacji powinien być liczony od dnia zakończenia kontroli przeprowadzonej przez właściwy organ w tym zakresie. Pogląd ten podzielił WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 16 lutego 2017 sygn. akt I SA/Gl 1040/16. Tym samym w przedmiotowej sprawie termin przedawnienia należy liczyć od dnia [...] tj. od dnia zakończenia kontroli przeprowadzonej w Szkole i od tej daty należy liczyć termin z art. 70 § 1 O.p. w zw. z art. 67 ustawy o finansach publicznych co oznacza, iż termin przedawnienia upłynie z dniem [...].
Następnie Kolegium przedstawiło ustalony przez organ stan faktyczny sprawy i przywołało treść przepisów art. 90 ust. 3d, ust. 3, ust. 3c ustawy systemowej oraz § 4 pkt 4, § 7 pkt 2 i § 8 pkt 2 uchwały Rady Miasta K. z dnia [...] zmienionej uchwałą tej Rady z dnia [...], a nadto § 1 pkt 27 zarządzenia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] (nr [...]). Dodatkowo przytoczyło treść art. 252 ust. 1, ust. 3, ust. 5 i ust. 6 ustawy o finansach publicznych, by stwierdzić, że w toku postępowania określa się na podstawie art. 21 § 3 O.p w zw. z art. 60 ust. 1 i 67 oraz 252 ustawy o finansach publicznych, m.in. kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości.
Mając na uwadze te przepisy SKO uznało, że żądanie strony w przedmiocie uwzględnienia okoliczności wykazania do dotacji w miesiącach od marca do sierpnia i od października do grudnia 2010 r. – mniejszej liczny uczniów od liczby obliczonej na podstawie księgi uczniów – nie ma znaczenia dla określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w miesiącach styczeń, luty i wrzesień 2010 r. Powołane przepisy nie dają podstaw do dokonywania potrąceń między miesiącami. W konsekwencji więc dotacja pobrana w nadmiernej wysokości wynosi [...] zł co wynika z następującego wyliczenia, kwota dotacji pobranej w nadmiernej wysokości (za [...] uczniów) za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r. wynosiła [...] zł (według stawki dotacji 208,03 zł). W dniu [...] organ prowadzący szkołę zwrócił kwotę [...] zł (za [...] osób), zatem dotacja do zwrotu wynosi [...] zł. ([...] zł – [...] zł).
Kolegium zauważyło nieprawidłowości sposobu liczenia odsetek w decyzji organu i dlatego zastosowało art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. przyjmując za dzień stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości datę doręczenia decyzji zwrotowej. W przedmiotowej sprawie decyzja organu w tej sprawie została doręczona stronie w dniu [...], a więc 15 dniowy termin zwrotu dotacji upłynął z dniem [...], zatem odsetki powinny być liczone od dnia [...].
W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżąca Spółka reprezentowana przez radcę prawnego domagała się uchylenia w całości decyzji organów obu instancji i umorzenia postępowania administracyjnego oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzucając:
- 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię, które miało wpływ na wynik sprawy to jest:
- a) art. 90 ust. 3, art. 90 ust. 3d, art. 90 ust. 3e i art. 90 ust. 4 ustawy systemowej
- - poprzez błędną wykładnię polegającą na mylnym przyjęciu przez SKO zakresu pojęcia "kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji" wyłącznie do ustalania zawyżonej przez beneficjenta liczby uczniów w poszczególnych miesiącach, z pominięciem znanych kontrolującym i organowi ustaleń co do rzeczywistej, faktycznej liczby uczniów uczęszczających do szkoły, w wyniku czego doszło do niewłaściwego ustalenia przez organ podstawy obliczenia dotacji
- - poprzez nieuwzględnienie, że dotacja przysługuje na każdego ucznia szkoły
- - poprzez nieuwzględnienie zakresu pojęcia "podstawa obliczenia dotacji", stanowi ją wysokość płatności rocznej na jednego ucznia danej szkoły (stawka dotacji) przemnożona przez faktyczną liczbę uczniów szkoły w skali roku kalendarzowego, w wyniku czego otrzymuje się kwotę dotacji rocznej należnej dotowanej szkole.
- b) art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych poprzez błędne przyjęcie, że nastąpiły uchybienia skutkujące pobraniem dotacji w nadmiernej wysokości;
- c) art. 70 § 1 ustawy O.p.
- - poprzez niezastosowanie z urzędu przedawnienia dla ewentualnego domagania się przez organ zwrotu dotacji
- - poprzez wprowadzenie pozaprawnych kategorii dotyczących momentu rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia
- 2) naruszenie przepisów postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 6, art. 7 i art. 8 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a., które to normy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, a SKO naruszył te przepisy poprzez:
- - naruszenie zasady zaufania, ponieważ organ administracji wnioski płynące z wyników kontroli co do liczby uczniów uwzględnia wyłącznie na swoją korzyść, pomijając faktyczną liczbę uczniów, w sytuacji kiedy kontrola wykazała rzeczywistą, faktyczną liczbę uczniów w skali całego roku
- - organ administracji dopuścił się dowolnej oceny dowodów odmawiając uznania, że osoby wskazane w wyniku kontroli faktycznie były uczniami szkoły w roku 2010,
- - organ pominął stanowisko beneficjenta dotacji wyrażone w czasie kontroli, jak i po jej zakończeniu, organ powinien potraktować je jako wniosek o dokonanie korekty danych składanych w rozliczeniach miesięcznych,
- - niespełnienie wynikającego z art. 7 i art. 8 K.p.a. nakazu prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, przez prowadzenie postępowania w sposób mający na celu wyłącznie fiskalny interes.
SKO naruszyło wskazane przepisy postępowania poprzez mało wnikliwe rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonanie ustaleń faktycznych z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego uznania, że skarżąca winna zwrócić dotację z uwagi na pobranie jej w nadmiernej wysokości.
Uzasadniając skargę skarżąca przedstawiła stan faktyczny i prawny sprawy, a następnie odnośnie kwestii przedawnienia podała, że obowiązek zwrotu dotacji, o którym mowa w art. 252 ustawy o finansach publicznych, wynika z mocy prawa – z mocy wystąpienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 O.p.), a decyzja w tej sprawie jest decyzją deklaratoryjną. Organy mogą wydać taka decyzję aż do upływu przedawnienia takiego zobowiązania, a więc w czasie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności (art. 70 § 1 O.p.). Skoro otrzymanie dotacji i ewentualne pobranie jej w nadmiernej wysokości dotyczy roku 2010, to 5 letni termin liczony od końca tego roku upłynął z końcem 2015 r., zaś powyższa decyzja określająca kwotę zwrotu doręczona została Spółce w dniu [...] czyli po upływie terminu przedawnienia zobowiązania. Przyjęcie założenia, że termin przedawnienia zwrotu dotacji należy liczyć od dnia zakończenia kontroli spowoduje, że dojdzie do nierówności stron stosunku prawnego, ponieważ organ dotujący będzie mógł wydłużać okres przedawnienia, a beneficjent dotacji nie miałby tego typu możliwości.
Zdaniem strony w sprawie doszło do przedawnienia co powoduje, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, a tym samym możliwe jest, po uchyleniu decyzji organów obu instancji, umorzenie przez Sąd postępowania administracyjnego w tej sprawie na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. jak i art. 208 § 1 O.p.
Odnośnie kwestii niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego co do liczby słuchaczy w 2010 r. skarżąca podniosła, że dokonując weryfikacji liczby uczniów kontrolujący uwzględnił tylko te miesiące (styczeń, luty i wrzesień), w których organ prowadzący szkołę wykazał za dużą liczbę uczniów, a pominął dane za pozostałe miesiące, w których to organ wykazał za małą liczbę uczniów, zaś z przygotowanych przez kontrolujących tabeli wykazało, że w pozostałych miesiącach liczba uczniów wykazanych do dotacji była mniejsza od liczby obliczonej na podstawie księgi uczniów oraz dzienników razem o [...] osób, co przy stawce dotacji 208,03 na osobę daje kwotę [...] zł. Dlatego nie ma podstaw faktycznych do domagania się zwrotu tej kwoty, skoro uczniowie uczęszczali do szkoły w 2010 r. i dotacja została wykorzystana w sposób prawidłowy i zgodny z jej przeznaczeniem na dofinansowanie realizacji zadań szkoły wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły.
Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko i jego argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się uzasadniona.
Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, iż dotyczyła ona określenia wysokości "dotacji oświatowej" pobranej w nadmiernej wysokości w 2010 r. wraz z odsetkami zwłoki liczonymi "od dnia następującego po upływie 15 dni od dnia stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości, czyli od dnia [...]"
Poza sporem było, że przedmiotowej dotacji udzielono na rok 2010 na podstawie art. 90 ust. 3d ustawy systemowej, uchwał Rady Miasta K. z dnia [...] i zmieniającej ją uchwały z dnia [...] dotyczących trybu udzielania i rozliczania dotacji niepublicznym i publicznym szkołom i innym placówkom oświatowym prowadzonym przez osoby fizyczne i prawne oraz zarządzenia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] w sprawie przyjęcia jednostkowych miesięcznych stawek tych dotacji na 2010 r. Bezsporne były kwoty i terminy przekazania dotacji oraz to, że w dniach od [...] do [...] przeprowadzona została przez upoważnione do tego osoby kontrola dotycząca prawidłowości wykorzystania dotacji, kontrola zgodności liczby uczniów i rzetelności danych wykazanych w informacjach, które stanowiły podstawę przekazania dotacji. Kontrola obejmowała lata 2010-2014. Protokół kontroli uznano za doręczony z dniem [...]. Poza sporem było także, iż pierwotnie organ określił sporną dotację w decyzji z dnia [...], która to decyzją SKO z dnia [...] została uchylona w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi.
Sporne między stronami były w istocie dwie kwestie: przedawnienie dochodzonego zobowiązania i dotycząca liczby uczniów w poszczególnych miesiącach 2010 r. rzeczywistej i deklarowanej.
Strona skarżąca twierdziła, że doszło do przedawnienia spornego zobowiązania z dniem 31 grudnia 2015 r., a więc z upływem 5 lat od roku otrzymania dotacji, oraz że organ przy ustalaniu liczby uczniów uwzględnił jedynie trzy miesiące 2010 r. pomijając inne, w których liczba uczniów została wykazana w zaniżonej liczbie. Natomiast SKO i organ dowodziły, że nie doszło do upływu terminu przedawnienia, gdyż termin ten należy liczyć od dnia zakończenia kontroli prowadzonej w 2015 r., a nadto, że przepisy nie pozwalają na dokonanie potrąceń (co do kwot wynikających z liczby uczniów) między poszczególnymi miesiącami danego roku dotacyjnego.
Zgodnie z treścią art. 60 pkt 1 ustawy o finansach publicznych "środkami publicznymi (...) są (...) kwoty dotacji podlegających zwrotowi w przypadkach określonych w niniejszej ustawie". Organem pierwszej instancji wyłącznym do wydawania decyzji w odniesieniu do tych należności jest m.in. prezydent miasta (art. 61 ust. 1 pkt 4 tej ustawy). Do spraw dotyczących tych należności nieuregulowanych ustawą stosuje się przepisy K.p.a. i odpowiednio przepisy Działu III O.p.
W myśl art. 252 ustawy 1 i ust. 6 ustawy o finansach publicznych Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości – podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2 (ust. 1). "Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem;
- 2) następującego po upływie terminów określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości" (ust.6).
W Dziale III O.p. zawarto m.in. przepis art. 21 § 1 pkt 1 O.,p., zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. "Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku (...) albo powstałego zobowiązania nie wykazało, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego" (art. 21 § 3 O.p.). Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 O.p.).
Z uwagi na powyższe istotna w sprawie była definicja pojęcia "stwierdzenia okoliczności" opisanych w art. 252 ust. 1 ustawy z powiązaniu z pojęciem "zaistnienia zdarzenia" użytego w art. 21 § 1 pkt 1 O.p. oraz rozumienie zwrotu "upływ terminu płatności" z art. 70 § 1 O.p., w kontekście odpowiedniego ich stosowania w zakresie przedmiotowych dotacji.
Z dniem stwierdzenia okoliczności pobrania dotacji w nadmiernej wysokości rozpoczyna bieg 15 dniowy termin zwrotu takiej dotacji. Zakończenie biegu tego terminu, a więc terminu płatności (zwrotu) dotacji przez pobierającego ją w nadmiernej wysokości w danym roku kalendarzowym oznacza rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia, tak powstałego zobowiązania, zgodnie z regułami opisanymi w art. 70 O.p. Ustawa o finansach publicznych wiąże powstanie takiego zobowiązania z dniem zaistnienia zdarzenia w postaci stwierdzenia pobrania nienależnej dotacji, a nie z dniem jej otrzymania czy też z dniem możliwym do ustalenia tego zdarzenia.
Należy w tym miejscu zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pojawiły się co najmniej 3 poglądy dotyczące omawianej kwestii. Pierwszy z nich, zawarty w wyroku NSA z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt I GSK 351/18, jako moment stwierdzenia spornych "okoliczności", wyznaczający rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia, przyjmuje ostatni dzień z 15-dniowego terminu do zwrotu dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranych w nadmiernej wysokości, zaś okoliczności te mogą być stwierdzone przekazaną informacją o konieczności zwrotu dotacji w każdej postaci prawnie dopuszczalnej, w tym w postaci wyniku przeprowadzonej w tej sprawie kontroli. Według innego poglądu prezentowanego w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 22 listopada 2017 r. sporne zobowiązanie nie powstaje z chwilą stwierdzenia faktu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, a z chwilą zaistnienia tego faktu, przy czym w przypadku dotacji rocznej z końcem roku, w którym dotacja została udzielona.
Według kolejnego poglądu wyrażonego w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Po 762/17 początek biegu terminu przedawnienia należy liczyć po upływie roku w którym, zgodnie z odpowiednimi uchwałami uprawnionego organu, nastąpiło rozliczenie dotacji, a tym samym roku następującego po roku udzielenia dotacji tj. od roku w którym beneficjent miał rozliczyć się z otrzymanej dotacji.
Sąd stwierdza, że z treści zaskarżonej decyzji i jej uzasadnienia w istocie nie wynika co zdaniem SKO stanowiło zdarzenie, od którego rozpoczął się 15 dniowy termin do zwrotu spornej dotacji. Z sentencji decyzji wynika bowiem, że termin ten należy wiązać z datą doręczenia decyzji pierwszoinstancyjnej, zaś w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, że termin ten należy odnosić do daty doręczenia protokołu kontroli przeprowadzonej u pobierającego dotację. Należy przy tym wskazać, że w przypadku przedmiotowej dotacji (pobranej w nadmiernej wysokości) terminy jej zwrotu jak i terminy naliczenia odsetek są jednakowe, bowiem związane z upływem terminów zwrotu określonych w art. 252 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych (art. 252 ust. 6 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że w przypadku dotacji rocznej pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości niemożliwe jest określenie innych terminów zwrotu i naliczenia odsetek niż upływ 15 dnia od dnia stwierdzenia okoliczności ich pobrania nienależnie lub w nadmiernej wysokości.
Nie można więc co do samego zwrotu jako zdarzenia przyjmować doręczenie protokołu (informację o takiej dotacji), a co do naliczenia odsetek należnych od takiej dotacji doręczenie decyzji ją określającej. Skoro w niniejszej sprawie organ odwoławczy uznał za zdarzenie, o którym mowa w art. 252 ust. 1 pkt 2, raz moment uzyskania przez pobierającego dotację, informacji o jej pobraniu w nadmiernej wysokości (protokół), a drugi raz moment doręczenia decyzji określającej tę dotację, to tym samym w istocie nie ustalił w sposób bezsporny zdarzenia określanego jako "stwierdzenie okoliczności" nakazujących zwrot spornej dotacji.
Kwestia ta jest podstawowa dla możliwości orzekania w sprawie, gdyż przyjęcie jako daty od której należy liczyć termin zwrotu dotacji jako dnia doręczenia decyzji oznaczałoby, że decyzja organu wydana została już po upływie terminu przedawnienia niezależnie od tego, którą, z powołanych wyżej koncepcji przedawnienia należałoby przyjąć. Warto przy tym zauważyć, że pierwotna decyzja organu (uchylona przez SKO) wydana została w dniu [...] i doręczona w [...], a więc również po upływie terminu przedawnienia (2010 r.) według jednego z przedstawionych poglądów.
Rozpoznając sprawę SKO nie odniosło się do wynikającego z jego decyzji faktu, iż organ ustalił, jeszcze przed kontrolą z 2015 r., pobranie spornej dotacji w nadmiernej wysokości za [...] uczniów ([...] zł) oraz, że kwota ta wraz z odsetkami została zwrócona już w 2012 r. W aktach sprawy brak jest dokumentów (dowodów) dotyczących tej okoliczności, brak jest również stosownych uchwał regulujących udzielanie i rozliczanie spornych dotacji czy też zarządzenia w kwestii jednostkowych miesięcznych ich stawek.
Dodatkowo trzeba wskazać, że "Decyzja administracyjna jest aktem administracyjnym, który składa się z rozstrzygnięcia i uzasadnienia. Obie te części stanowią jedność w znaczeniu materialnym i formalnym. Żadna z tych części nie może istnieć samodzielnie w obrocie prawnym. Z tego też względu powinny one być wewnętrznie spójne" (tak wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1616/16). Decyzja, w której istotna dla sprawy okoliczność stwierdzenia zaistnienia zdarzenia – pobranie dotacji w nadmiernej wysokości – ustalona została w sposób odmienny dla jej zwrotu i zapłaty odsetek mimo, że w realiach sprawy prawo nie dopuszcza takiej możliwości, nie spełnia wymogów prawidłowego jej sporządzenia z uwagi na brak właściwie motywowanej podstawy prawnej i okoliczności faktycznych niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 107 § 3 K.p.a.).
Powyższe oznacza, że zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w tym art. 77 § 1, 80 K.p.a. i 107 K.p.a., bowiem nie doszło do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i nie można uznać, że doszło do prawidłowej oceny takiego materiału pozwalającej na stwierdzenie, że dana okoliczność została udowodniona, a nadto zaistniała wewnętrzna sprzeczność decyzji nie pozwalająca na jej prawidłowa weryfikację. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badana decyzja narusza także przepisy prawa materialnego tj. art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, skoro w przypadku dotacji pobranej, jak w niniejszej sprawie, w nadmiernej wysokości przepisy te przewidują tylko jeden termin jej zwrotu i naliczenia odsetek, to jest dzień następujący po upływie 15 dni od dnia stwierdzenia jej pobrania w nadmiernej wysokości, zaś w zaskarżonej decyzji jako dzień stwierdzenia jej pobrania w nadmiernej wysokości wskazano doręczenie protokołu kontroli (zwrot) i dzień doręczenia decyzji pierwszoinstancyjnej wydanej w tej sprawie (odsetki). Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd odstąpił od oceny drugiej kwestii spornej dotyczącej rzeczywistej i deklarowanej liczby uczniów, gdyż byłoby to przedwczesne z uwagi na zaistniałe przyczyny uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i brak pełnego materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Rozpoznając sprawę ponownie organ przeprowadzi uzupełniające postępowanie dowodowe w zakresie omówionym wyżej, dołączy do akt sprawy wskazane dokumenty i podda je ocenie pozwalającej na stanowcze ustalenia, czy w sprawie zaistniały bądź nie, okoliczności z art. 70 O.p. w związku z art. 252 ustawy o finansach publicznych.
Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018. 1302) oraz przy zastosowaniu § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (t.j. Dz. U. 218.265).