Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J.P., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. w przedmiocie zarzutów skarżącego odnośnie prowadzonego postępowania egzekucyjnego z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
W skardze z dnia 6 marca 2012 r. J.P. wniósł między innymi o zwolnienie go od kosztów sądowych z powodu trudnej sytuacji materialnej. Dodatkowo wystąpił o zwolnienie od obowiązku uczestniczenia w rozprawach sądowych z powodu braku środków finansowych na dojazdy do siedziby Sądu.
W ramach urzędowego formularza PPF z dnia 5 maja 2012 r., nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i wszelkich kosztów procesowych.
Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.).
Przyszło w tym miejscu podkreślić, iż skarga w niniejszej sprawie, złożona została na postanowienie dotyczącą spraw z szeroko pojmowanej pomocy i opieki społecznej. Zgodnie zaś z treścią art. 239 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przedmiotem skargi jest działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Należało zatem stwierdzić, że takim zwolnieniem z mocy samej ustawy objęty jest w tej sprawie J.P. Oznacza to – mając na uwadze treść art. 241 P.p.s.a. – że skarżący zwolniony jest od obowiązku ponoszenia zarówno opłat sądowych, w tym wpisów sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z tych względów wniosek skarżącego jest bezprzedmiotowy, a postępowanie nim wszczęte podlega umorzeniu. Rozstrzygnięcie takie znajduje wzmocnienie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że "jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych dotyczy sprawy, w której skarżący nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie w tym przedmiocie należy umorzyć jako bezprzedmiotowe" (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 767/08, LEX nr 493674).
Jedynie na marginesie, działając na podstawie art. 6 P.p.s.a., należy wyjaśnić skarżącemu, że niestawiennictwo stron na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, o czym zresztą Sąd poinformuje skarżącego w stosownym czasie.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a.