Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2010 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka z dnia 4 maja 2010 r. zawierająca m.in. powyższe wezwanie została skierowana na adres podany w skardze. Z jej zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że została wydana w dniu 11 maja 2010 r. osobie uprawnionej do odbioru przesyłek.
W dniu 19 maja 2010 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Do wniosku załączył podpisany egzemplarz skargi oraz pismo, w którym wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia. W tym dniu został również uiszczony wpis od skargi.
Następnie w dniu 25 czerwca 2010 r. do sądu wpłynęło pismo Poczty Polskiej z dnia 24 czerwca 2010 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie o wyjaśnienie sposobu doręczenia przesyłki z dnia 4 maja 2010 r. Z pisma tego wynikało, że pod wskazanym adresem mieści się siedziba kancelarii adwokackiej, a przesyłka została doręczona osobie uprawnionej do odbioru w imieniu kancelarii. Ponadto załączone zostało pismo adwokata J. W., który oświadczył, że jest pełnomocnikiem skarżącego oraz że jest upoważniony do odbioru korespondencji adresowanej na jego nazwisko.
Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lipca 2010 r. wezwano skarżącego do wskazania adresu, na który będzie możliwe skuteczne doręczanie mu korespondencji sądowej lub złożenie pełnomocnictwa do doręczeń dla adwokata J. W. w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że adres zamieszkania, wynikający z akt administracyjnych, jest adresem właściwym, na który należy doręczać korespondencję sądową. Poinformowano przy tym skarżącego, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nakazują doręczanie pism osobie fizycznej osobiście bądź ustanowionemu pełnomocnikowi lub osobie upoważnionej do odbioru pism w postępowaniu sądowym.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 16 lipca 2010 r. dorosłemu domownikowi, jak wynika z pisma Poczty Polskiej z dnia 16 sierpnia 2010 r. Do chwili obecnej skarżący nie udzielił na wezwanie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże w myśl art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W omawianej sprawie skarżący nie uchybił terminowi do usunięcia braków formalnych skargi. Jest tak dlatego, że nie nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącemu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. W przypadku zaś nieskutecznego doręczenia pisma nie powstają skutki prawne, jakie łączą się z faktem doręczenia, w szczególności w postaci rozpoczęcia biegu terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt FSK 2587/04, publ. LEX nr 173329). Skoro zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi nie zaczął biec, to niemożliwym było jego uchybienie, a tym samym przywrócenie.
Nie można bowiem przywrócić terminu, który nie został uchybiony, a nawet nie rozpoczął swojego biegu. Wobec tego wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należy uznać za złożony przedwcześnie, a w konsekwencji za niedopuszczalny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt II FZ 391/08, publ. LEX nr 493902, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 226/08, niepubl.) Taki zaś wniosek należy odrzucić na podstawie art. 88 ppsa i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji.
Na marginesie powyższych rozważań należy zauważyć, że skardze zostanie nadany dalszy bieg, ponieważ skarżący nadesłał podpisany egzemplarz skargi, wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia oraz uiścił wpis sądowy od skargi.