Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia P. B. (dalej "strona" lub "skarżący") utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności Prokuratury Rejonowej w T. w trybie art. 114 Ordynacji podatkowej.
Przesyłka polecona zawierająca powyższe postanowienie, skierowana na podany przez stronę adres skrytki pocztowej, została zwrócona nadawcy, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".
Następnie w odpowiedzi na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w kwestii dotyczącej doręczenia ww. przesyłki, pracownik Poczty Polskiej S.A. w piśmie z dnia 15 lipca 2015 r. (vide: k. 227 akt administracyjnych) wskazał, że przesyłka ta w dniu 25 maja 2015 r. została awizowana i pozostawiona w UP K. do odbioru. Zawiadomienie pozostawiono w skrytce pocztowej adresata. Powtórne zawiadomienie pozostawiono w tej skrytce w dniu 2 czerwca 2015 r. Dnia 9 czerwca 2015 r. dokonano zwrotu przesyłki z powodu nie podjęcia w terminie.
W dalszej kolejności, w dniu 12 lutego 2016 r. strona stawiła się w siedzibie organu odwoławczego w celu wglądu w akta sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] r., nr [...]). W świetle protokołu z dnia 12 lutego 2016 r. stronie wydano kserokopię ww. postanowienia oraz pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 15 lipca 2015 r. Protokół podpisała strona oraz pracownicy Izby Skarbowej (vide: k. 230 akt administracyjnych).
W dniu 8 marca 2016 r. (data nadania) skarżący złożył skargę na postanowienie z dnia [...] r. (omyłkowo wskazano 2016 r.), nr [...]. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia "z powodu braku podstaw prawnych do podjęcia tej decyzji". Jednocześnie w skardze zawarł wniosek "o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] r." (winno być 2015 r.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Opisując doręczenie przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że doręczenie tego postanowienia nastąpiło w dniu 8 czerwca 2015 r. w trybie zastępczym, tj. w trybie z art. 150 Ordynacji podatkowej, gdyż wszystkie warunki tego doręczenia zostały spełnione.
Postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z kolei postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego wniesione na powyższe postanowienie z dnia 9 maja 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłowe uznał stanowisko sądu pierwszej instancji, w świetle którego skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613, zwanej dalej "O.p.") w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a O.p.). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 O.p.).
W rozpatrywanej sprawie przesyłka polecona zawierająca zaskarżone postanowienie została awizowana po raz pierwszy w dniu 25 maja 2015 r., a następnie po raz drugi w dniu 2 czerwca 2015 r., a zatem jej doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 150 O.p. nastąpiło z dniem 8 czerwca 2015 r.
Wobec powyższego wskazany w art. 53 § 1 ppsa trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia postanowienia, tj. od dnia 8 czerwca 2015 r., upłynął w dniu 8 lipca 2015 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 8 marca 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Kwestia uchybienia terminu do wniesienia skargi nie budzi wątpliwości, tym bardziej że skarżący wniósł o przywrócenie tego terminu. Termin ten nie został skarżącemu przywrócony, gdyż postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślenia wymaga, że postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego wniesione na powyższe postanowienie z dnia 9 maja 2016 r., uznając tym samym rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji za prawidłowe.
Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.