Uzasadnienie
W piśmie z dnia 18 maja 2009 r. Prezydent Miasta W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w sprawie uchylenia postanowienia wierzyciela w zakresie uznania za bezzasadne zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] z dnia 29 grudnia 2008 r.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., do wniesienia skargi uprawniony jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Tego rodzaju interes nie występuje natomiast po stronie organu, który wydał w sprawie postanowienie w pierwszej instancji. Organ administracji publicznej, powołany do rozstrzygania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, nie jest bowiem podmiotem posiadającym własny interes prawny w prowadzonym przez siebie postępowaniu. Organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może być uruchamiane przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny w zakresie zgodności z prawem, a zatem gminie nie służy legitymacja do wniesienia skargi na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego, które w administracyjnym postępowaniu odwoławczym uchyliło decyzję wójta/burmistrza/prezydenta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do wniesienia skargi uprawniony jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a także prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób.
Ponadto zgodnie z art. 50 § 2 P.p.s.a., do wniesienia skargi uprawniony jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] uchylające postanowienie Prezydenta Miasta W. o uznaniu za bezzasadne zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Na wstępie podkreślenia zatem wymaga, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądowoadministracyjnego, nie może być stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym organ, który był powołany do wydania aktu administracyjnego w sprawie. Dopuszczenie organu do udziału w sprawie nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, a z drugiej – uprawnienia strony (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 marca 2005, sygn. akt I SA/Gl 279/05, niepubl.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wyrażony został pogląd, że wyznaczenie przez ustawę organowi samorządu terytorialnego roli organu administracji publicznej oznacza, iż broni on interesu jednostki samorządowej w formie właściwej dla organu prowadzącego postępowanie. Wyłącza to możliwość dochodzenia przez tę jednostkę interesu prawnego w trybie postępowania sądowo-administracyjnego. Wykonywanie tego rodzaju funkcji publicznej wyraża się przede wszystkim kształtowaniem sytuacji prawnej innych podmiotów (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2006 r. sygn. akt II FSK 708/05).
W związku z treścią cytowanego wyżej przepisu art. 50 P.p.s.a. stwierdzić zatem należało, że Prezydent Miasta W. – wykonujący funkcje organu administracji publicznej orzekającego w I instancji - nie ma w przedmiotowej sprawie uprawnień do wniesienia skargi wszczynającej postępowanie sądowoadministracyjne.
Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a - skargę powyższą należało odrzucić, jej wniesienie jest bowiem niedopuszczalne.