Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. Z. i H. Z. na postanowienie wskazane w komparycji niniejszego postanowienia.
W dalszej kolejności, postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy ww. Sądu, uwzględniając wniosek strony, zwolnił skarżących od kosztów sądowych. Jednocześnie ustanowił dla nich adwokata z urzędu. Na podstawie tego orzeczenia, Okręgowa Izba Adwokatów w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata M. J. W piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2014 r. ww. pełnomocnik wniosła między innymi o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone. Przy ww. piśmie złożono do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z dowodem jej ekspedycji do strony skarżącej.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje zatem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne, określone w tym rozporządzeniu. Z kolei stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r., koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Dotyczą one spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), spraw w przedmiocie skarg na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz innych spraw, kiedy stawka ta wynosi 240 zł (lit. c).
Niniejsze postępowanie – w którym skarga została wniesiona na postanowienie o charakterze proceduralnym – należy do tej trzeciej kategorii spraw, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Z kolei stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł.
Na gruncie tych przepisów, mając na uwadze stan faktyczny tej sprawy, należy stwierdzić, że wynagrodzenie pełnomocnika z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej stanowi w tej sprawie kwotę 120 zł podwyższoną, w myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia z 2002 r., o 23 % stawkę podatku od towarów i usług (27,60 zł), o czym orzeczono w części dyspozytywnej działając na postawie art. 250 P.p.s.a.