Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 kwietnia 2026 r. N.J. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na rozstrzygnięcie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Bydgoszczy opisane w sentencji niniejszego postanowienia. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 34 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2026 r. poz. 268, dalej: "u.p.e.a."). Zawarto w nim pouczenie o możliwości złożenia na nie zażalenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu przedsądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powyższych przepisów wynika, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego, jako przedwczesne, jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej drugiej instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 maja 2009 r. sygn. akt II GSK 947/08, LEX nr 499729). W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2007 r. sygn. akt II GSK 136/07, LEX nr 374841).
W analizowanej sprawie skarżący, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę na rozstrzygnięcie o oddaleniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej wydane na podstawie art. 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a. Zgodnie z art. 34 § 3 u.p.e.a. na takie postanowienie stronie przysługuje zażalenie, o czym skarżący został poinformowany w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo tego skarżący nie złożył w niniejszej sprawie zażalenia na postanowienie organu z 18 marca 2026 r., przez co nie wyczerpał przewidzianego przez ustawę toku instancji. Nie ulega zatem wątpliwości, że kwestionuje on postanowienie organu pierwszej instancji, od którego przysługiwał mu środek prawny (zażalenie) przewidziany prawem. Miał więc zagwarantowane prawo do skutecznej ochrony prawnej, z którego mógł skorzystać. W konsekwencji należało stwierdzić, że tak złożona skarga do sądu administracyjnego nie była prawnie dopuszczalna.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.