Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A S.A. w K. w niniejszej sprawie jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia [...], nr [...]. W interpretacji tej organ administracji publicznej uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki, iż zgodnie z art. 12 oraz art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w przypadku jej pracowników oddelegowanych do pracy w innych lokalizacjach, w związku z postawionym im do dyspozycji nieodpłatnym świadczeniem w formie bezpłatnego zakwaterowania, po stronie pracowników nie będzie powstawał przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu. Spółka jako płatnik, będzie zatem zobowiązana do obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od ustalonej na podstawie przepisów wartości świadczenia z tytułu udostępnionego pracownikom bezpłatnego zakwaterowania, w tej części, w której przychód ten nie korzysta ze zwolnienia.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 12 października 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że w sprawie o sygn. akt II FSK 541/09 Naczelny Sąd Administracyjny skierował zapytanie do składu powiększonego tego Sądu, co do sposobu opodatkowania świadczeń nieodpłatnych, w tym przypadku – pracowniczego pakietu usług medycznych nabytych przez pracodawcę.
Postanowieniem tym Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "czy wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), stanowią dla pracowników, którzy mają uprawnienie do ich wykorzystania, przychód z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie ppsa, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu.
W toku rozpoznania niniejszej sprawy Sąd uznał, że udzielenie odpowiedzi na wskazane wyżej pytanie będzie miało istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.
Mając to na uwadze, a także względy natury celowościowej Sąd przyjął, iż postępowanie powinno zostać zawieszone. Z tych względów, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.