Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2007 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zwolnił skarżącą L. K. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata z urzędu.
Następnie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata - A. L. Pismem z dnia 18 lutego 2009 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zasady te określone zostały szczegółowo w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.
Zgodnie z § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawki minimalnej oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Wysokość stawek minimalnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazana została w § 18 ust. 1 rozporządzenia.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 w sprawie (w pierwszej instancji), której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna stawkę minimalną oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia. Natomiast w innych sprawach (za wyjątkiem spraw ze skarg na decyzje lub postanowienia Urzędu Patentowego) stawka minimalna wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie była należność pieniężna lecz rozstrzygnięcie organu podatkowego w przedmiocie ulgi płatniczej w postaci umorzenia zaległości podatkowej. Sprawa została więc zaliczona do kategorii określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, dla której przewidziano stawkę minimalną w wysokości 240 zł.
Ustalając wysokość wynagrodzenia pełnomocnika należało również wziąć pod uwagę treść przepisu § 2 ust. 3 rozporządzenia, który nakazuje aby w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższał opłatę za czynności adwokata o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
Kierując się zatem treścią przywołanych przepisów przyznano pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w kwocie [...] zł, które zostało powiększone o 22 % stawkę podatku od towarów i usług (t.j. o kwotę [...]zł).
Sąd nie zaliczył do kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, bowiem opłata ta została uiszczona przez skarżącą (dowód wpłaty – k. 68).
Z wyżej wymienionych względów, mając na uwadze okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy należało orzec o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie oznaczonej w sentencji.