Uzasadnienie
J. M., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 1 grudnia 2010 r., pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego, wskazując iż w odniesieniu do strony skarżącej toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. akt
I SA/Gl 384/09.
Obecny na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej wniosek pełnomocnika organu pozostawił do uznania Sądu, wskazując jednakże, że stan faktyczny dotyczący roku podatkowego 2002 różni się od stanu faktycznego niniejszej sprawy, a to z tej przyczyny, iż w sposób odrębny potraktowane zostały przychody od spółki "A".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08).
Przesłankami zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 są: zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz to, aby oba postępowania (tu sądowoadministracyjne) pozostawały w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone. Komentatorzy podzielają ten kierunek wykładni twierdząc, że odpowiada on istocie sądownictwa administracyjnego, bowiem do jednolitości orzecznictwa przywiązuje się dużą wagę. Zjawiskiem niepożądanym jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym.
Zatem pojęcie zależności, użyte w cytowanym przepisie, należy rozumieć szeroko (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy pokreślić należy, że zaskarżona do Sądu decyzja w przedmiocie określenia kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczy zobowiązania strony skarżącej w tym podatku za rok 2003. Jeżeli zaś chodzi o okres wcześniejszy, obejmujący rok podatkowy 2002 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 384/09 oddalił jego skargę. Wyrok ten nie jest prawomocny, wniesiono bowiem od tego orzeczenia skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do dnia dzisiejszego przedmiotowa skarga kasacyjna nie została rozpoznana.
W niniejszej sprawie, pomimo że obejmuje inny rok podatkowy niż w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 384/09 spór dotyczy tej samej kwestii i zaistniał w zbliżonym stanie faktycznym. Chodzi mianowicie o to, czy podatnik zasadnie uwzględnił w kosztach uzyskania przychodów wydatki na zakup paliw udokumentowane fakturami VAT od podmiotów, które nie prowadziły faktycznej działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami płynnymi.
Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, iż celowym jest zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 384/09. Dysponowanie przed rozpoznaniem sprawy poglądem wyrażonym przez sąd odwoławczy w tej sprawie przyczyni się do zachowania jednolitej linii orzeczniczej.
Reasumując, Sąd ocenił że w rozpoznawanej sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu. Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa Sąd postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.