Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreślił, że jest osobą samotną, bez zatrudnienia, utrzymującą się z pomocy społecznej i z drobnych prac wykonywanych na rzecz hotelu robotniczego, w którym zamieszkuje. Nie wykazał żadnego majątku, poza mieszkaniem, z którego został eksmitowany. Do wniosku załączono kserokopie: decyzji z dnia 16 grudnia 2014 r. o przyznaniu skarżącemu zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej w kwocie 348 zł miesięcznie, decyzji o przyznaniu zasiłku celowego na dofinansowanie do wydatków mieszkaniowych w czerwcu 2015 r. w kwocie 220 zł, pisma skierowanego do organu pomocy społecznej informującego, że opłata miesięczna za noclegi skarżącego w hotelu robotniczym wynosi 594 zł, zaświadczenia z dnia 10 czerwca 2015 r., zgodnie z którym skarżący uzyskał wynagrodzenie netto z tytułu umowy zlecenia w kwocie 194 zł oraz jego wniosku o zaliczenie tego wynagrodzenia na poczet zobowiązań związanych z zamieszkiwaniem w hotelu robotniczym z odręczną adnotacją o wyrażeniu zgody w tym zakresie.
Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w innym postępowaniu przed Sądem – w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 865/13 zwolniono go od kosztów sądowych i ustanowiono mu radcę prawnego postanowieniami z dnia 12 czerwca 2013 r. i z dnia 16 października 2013 r.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W przypadku skarżącego powyższa przesłanka została spełniona, przy czym można to stwierdzić na podstawie przedłożonej przez niego dokumentacji źródłowej, bez wzywania do jej uzupełnienia o dodatkowe materiały. Dokumentacja ta potwierdza bowiem oświadczenia zawarte we wniosku, w świetle których wnioskujący jest osobą samotną i uzyskuje niewielkie dochody z tytułu pomocy społecznej oraz umowy zlecenia. Kwoty te przeznacza w całości na pokrycie niezbędnych potrzeb życiowych, szczególnie opłacenie pobytu w hotelu robotniczym.
W takim stanie rzeczy każdy dodatkowy, nawet najmniejszy wydatek może wiązać się dla skarżącego z uszczerbkiem utrzymania koniecznego.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.