Uzasadnienie
W dniu 14 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek skarżącego z dnia 2 września 2015 r. o wyłączenie Sądu. Odpis tego orzeczenia doręczono skarżącemu w dniu 2 października 2015 r. ze wskazaniem, że jest ono niezaskarżalne. W piśmie datowanym na 6 października 2015 r. i w tym dniu wniesionym skarżący sformułował zażalenie na to postanowienie, podnosząc, że zostało ono wydane bez podstawy prawnej przez niewłaściwy sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Trzeba bowiem podkreślić, że o dopuszczalności zaskarżenia orzeczenia przesądzają przepisy prawa. Brak takiej regulacji oznacza, że orzeczenie jest niezaskarżalne, a zaskarżenie tego orzeczenia – niedopuszczalne.
Mając to na względzie, odnotować należy, że podstawą wydania postanowienia o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sądu jest art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. Zgodnie z nim wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Zarazem ani ten, ani żaden inny przepis nie stanowi o możności zaskarżenia orzeczenia wydanego w tym przedmiocie. Jest ono zatem niezaskarżalne.
Wobec tego zażalenie, które skarżący wniósł na takie postanowienie, należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wymaga jedynie dodania, że art. 178 p.p.s.a., który do zażaleń stosuje się odpowiednio na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a., stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.