Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczała kolejno kilku pełnomocników. Ostatecznie, pismem z dnia 19 października 2016 r. poinformowano Sąd, że pełnomocnikiem skarżącego wyznaczono adwokata P. S..
W dniu 26 października 2016 r. akta sprawy przejrzał aplikant adwokacki, działający z upoważnienia ww. pełnomocnika.
W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył wnioski o charakterze dowodowym. W tych ramach wystąpił nadto o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty nie zostały opłacone przez skarżącego w całości, ani w części.
W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 11 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wywody zawarte w skardze, podkreślając, że obie decyzje organów zostały wydane w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. Ponowił też wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015 r. poz. 1801, dalej w skrócie: "rozporządzenie"), a to za sprawą brzmienia § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714; obowiązujące od 2 listopada 2016 r.).
| Zgodnie zatem z brzmieniem § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) |
|opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w myśl § 4|
|ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona |
|przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty |
|maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się |
|do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby |
|stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego|
|rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do |
|wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w|
|orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w |
|szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z |
|dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2). Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o |
|której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju |
|czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. |
|Z kolei w myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) |
|w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata maksymalna obliczona na podstawie § 8 (lit. a). Opłata |
|ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 1200 zł (lit. |
|b), a w innej sprawie – 480 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie, w którym przedmiotem skargi nie była należność pieniężna, ani nie |
|obejmowała skargi na akt wydany przez Urząd Patentowy, należy do tej trzeciej kategorii spraw, w którym opłata maksymalna za czynności |
|adwokata wynosi 480 zł. Opłata za czynności adwokata, na gruncie § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi jednakże co najmniej ½ tej kwoty, a |
|więc 240 zł. Na gruncie § 4 ust. 2 tego aktu, nie stwierdzono okoliczności mogących mieć wpływ na podwyższenie tej opłaty. Ustaloną w |
|ten sposób opłatę należy powiększyć o podatek od towarów i usług, czyli o kwotę 55,20 zł. Łączna opłata za czynności adwokata podjęte w|
|ramach postępowania w pierwszej instancji wynosi zatem 295,20 zł. |
|Trzeba też w tym miejscu odnotować, że bez znaczenia dla przyjętego rozstrzygnięcia pozostała okoliczność odrzucenia skargi przez Sąd z|
|powodu jej niedopuszczalności. Nie sposób bowiem odmówić pełnomocnikowi tego, iż podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia sprawy, w |
|tym poprzez zapoznanie się z jej aktami oraz udział w przewodzie sądowym. |
|W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji działając w oparciu o powołane wyżej przepisy rozporządzenia z 22 października 2015 r.|
|oraz art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. |