Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę wniesioną na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia.
W piśmie z dnia 4 lutego 2015 r. skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 23 lutego 2015 r. W tym samym dniu doręczono skarżącej odpis postanowienia z dnia 12 lutego 2015 r. mocą, którego referendarz sądowy ustanowił skarżącej radcę prawnego.
W piśmie z dnia 27 marca 2015 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. poinformował o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącej w osobie radcy prawnego J. K. W dniu 15 kwietnia 2015 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa).
Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 ppsa zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ppsa dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Przyjęta w orzecznictwie koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, publ. Lex nr 936163, z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09, publ. Lex nr 564223; z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 426/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, publ. Lex nr 1225743).
W rozpatrywanej sprawie w dniu 27 marca 2015 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik zapoznał się z dokumentacją dotyczącą niniejszej sprawy w dniu 9 kwietnia 2015 r. Odnosząc zatem powyższe uwagi do niniejszej sprawy uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie. Równocześnie z wnioskiem została wniesiona skarga kasacyjna.
Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem "przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak winy" (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219).
W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że niemożność terminowego złożenia skargi kasacyjnej zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Dowiedział się on bowiem o wyznaczeniu jego osoby do reprezentowania skarżącej już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik nie miał więc realnej możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie i co oczywiste nie ponosi winy w uchybieniu temu terminowi. Czyni to wniosek uzasadnionym.
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.