Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zwolnił skarżącą A.R. od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowił dla niej adwokata.
W piśmie z dnia 3 listopada 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. poinformowała Sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu dla A.R. wyznaczony został adw. W.K..
Na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał stanowisko, wyrażone przez A.R. w skardze. Złożył jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wykonanej z urzędu oświadczając, iż opłaty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2011 r. Sąd oddalił skargę A.R..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazane wyżej przepisy, mające zastosowanie w niniejszej sprawie, zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. - w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej w skrócie: rozporządzeniem.
Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia (§ 2 ust. 2).
W tym miejscu wskazać trzeba, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie określona została w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, w pierwszej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w "innej sprawie" stawka minimalna wynosi 240 zł. Stawka powyższa znajduje zastosowanie w rozpatrywanym przypadku, bowiem przedmiot skargi stanowiła decyzja organu administracji publicznej, utrzymująca w mocy decyzję umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie podatkowe. Na mocy wszakże § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie, uwzględniając obecnie obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, wynoszącą 23 %, wynagrodzenie adwokata podwyższyć zatem należy o kwotę 55,20 zł.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz przy zastosowaniu art. 16 § 2 tej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.