Uzasadnienie
1.Postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 838/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie sądowe ze skargi Prokuratora Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim na uchwałę Rady Gminy Godów z dnia 25 października 2010 r. nr XLIV/397/10, stwierdzając, że wobec zmiany tej uchwały w zaskarżonej części uchwałą z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr X/67/11 (z mocą od dnia 1 stycznia 2011 r.), postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie powyższe wydano na podstawie art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., aktualnie tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: P.p.s.a.)
2. Na skutek skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w Gliwicach powyższe postanowienie zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt II FSK 1312/12 i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania tut. Sądowi. W uzasadnieniu NSA wskazał, że ze względu na fakt iż w uchwale z dnia 29 sierpnia 2011 r., zmieniającej zaskarżoną uchwałę z dnia 25 października 2010 r., § 2 pkt 2 brzmi identycznie jak § 2 pkt 2 uchwały pierwotnej, "w tym zakresie przedmiot zaskarżenia wciąż istnieje i wymaga merytorycznego rozpoznania". Nie podzielając pozostałych zarzutów skargi NSA uznał, że "co do zasady sąd pierwszej instancji prawidłowo umorzył postępowanie z uwagi na wprowadzenie zmian w zaskarżonej uchwale – utrata mocy przez zakwestionowane postanowienia aktu prawnego czyni bowiem sprawę bezprzedmiotową". Wskazując kierunek dalszego postępowania NSA stwierdził, że "przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach weźmie pod uwagę tożsamość treści § 2 ust. 2 uchwały Rady Gminy z dnia 29 sierpnia 2011 r. z § 2 ust. 2 uchwały Rady Gminy z dnia 25 października 2010 r."
3. Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił, że Prokurator Okręgowy w Gliwicach wniósł w dniu 11 czerwca 2012 r. skargę na uchwałę Rady Gminy Godów z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr X/67/11 w sprawie zmiany do uchwały nr XLIV/397/10 Rady Gminy Godów w sprawie podatku od nieruchomości za 2011 r. Skargą objęto § 2 ust. 2 (dot. zwolnienia podatkowego) oraz § 4 ust. 1 uchwały (dotyczący wejścia w życie i mocy obowiązującej uchwały). W tej sytuacji uznano za celowe rozpoznanie w pierwszej kolejności skargi na uchwałę z dnia 29 sierpnia 2012 r.
4. Wyrokiem z dnia 8 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 890/12 tut. Sąd stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Godów z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr X/67/11 w części obejmującej jej § 1 ust. 1 pkt 2, a w pozostałej części skargę oddalił.
5. W tej sytuacji Sąd, rozpoznający ponownie na rozprawie skargę na uchwałę Rady Gminy Godów z dnia 25 października 2010 r. w części obejmującej § 2 ust. 2 uznał, że również w tym zakresie postępowanie sądowe, zainicjowane skargą Prokuratora Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim stało się bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego zostało bowiem wyeliminowane zarówno unormowanie § 2 ust. 2 uchwały z dnia 25 października 2010 r. (na skutek uchwalenia zmiany całego § 2 uchwałą z dnia 29 sierpnia 2011 r.) jak i tożsame w brzmieniu uregulowanie zawarte w § 1 ust. 1 pkt 2 uchwały z dnia 29 sierpnia 2011 r. (wskazanym wyżej wyrokiem). Cel zaskarżenia spornego przepisu obu uchwał Rady Gminy Godów przez prokuratora został tym samym w pełni osiągnięty.
Sąd nie uwzględnił przy tym wniosków prokuratora, zgłoszonych na rozprawie, o zawieszenie postępowania do czasu uprawomocnienia się wyroku w sprawie o sygn. I SA/Gl 890/12 i – alternatywnie – o stwierdzenie nieważności uchwały z dnia 25 października 2010 r. w całej zaskarżonej części. Odnośnie wniosku o zawieszenie Sąd uznał, że wydany w dniu 8 października 2012 r. wyrok już uczynił kwestię oceny legalności § 2 ust. 2 uchwały z 25 października 2012 r. w kontekście § 2 ust. 2 uchwały z dnia 29 sierpnia 2012 r. bezprzedmiotową. Z kolei żądanie merytorycznego rozstrzygnięcia skargi na uchwałę z dnia 25 października 2012 r. pozostaje w sprzeczności zarówno z ustaleniem faktycznym, że zaskarżony przepis § 2 tej uchwały został w całości zastąpiony § 2 uchwały nowelizującej (z dnia 29 sierpnia 2011 r.) jak i z treścią uzasadnienia postanowienia NSA z dnia 11 lipca 2012 r., w którym wyraźnie uznano zasadność umorzenia postępowania sądowego w zakresie zaskarżonych ust. 3 i 4 § 2 uchwały z dnia 25 października 2010 r. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia obejmować zatem mogło jedynie ponowne zbadanie podstaw do stwierdzenia nieważności ust. 2 § 2 powyższej uchwały, a nie jej całości.
6. Przedstawiona wyżej zmiana sytuacji faktycznej, będąca wynikiem wyroku w sprawie o sygn. I SA/Gl 890/12, spowodowała jednocześnie, że wytyczne zawarte w postanowieniu NSA z dnia 11 lipca 2012 r. nie mogą być zrealizowane, a sąd pierwszej instancji nie był już związany w tej sprawie treścią art. 190 P.p.s.a. Sąd uznał zatem, że postępowanie powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe i orzekł o tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.