Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A Sp. z o.o. w K. w niniejszej sprawie jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia [...]. W interpretacji tej organ administracji publicznej stwierdził, iż stanowisko podatnika o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m. in. w zakresie sposobu opodatkowania dochodów Spółki (osoby prawnej) jako akcjonariusza spółki komandytowo – akcyjnej jest nieprawidłowe.
Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2025/09 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 265/09 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "czy w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r. przychód (dochód) spółki kapitałowej posiadającej status akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej podlega opodatkowaniu w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej akcjonariuszom na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, tj. na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 21, poz. 86 ze zm.), czy też zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 1 i 2 u.p.d.o.p., tj. obliczony przez akcjonariuszy w miesięcznych zaliczkach, o których mowa w art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p.?".
Powyższe pytanie dotyczy tożsamego problemu prawnego, który zaistniał w realiach rozpoznawanej sprawy, zaś wykładnia przepisów dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny będzie miała wpływ także na rozstrzygnięcie w badanej sprawie.
W tym miejscu wskazać należy, że niezależnie od tego, iż uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążąca w danej sprawie (art. 187 § 2 p.p.s.a.), to posiada nadto tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a., który to przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć kwestii objętej zakresem uchwały w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jedyną możliwością odstąpienia od stanowiska zawartego w uchwale stanowi wystąpienie przez skład niepodzielający tego stanowiska do odpowiedniego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z dnia 26 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1379/08 LEX nr 519294).
Mając na uwadze to, że rozstrzygnięcie sprawy, której dotyczy przedmiotowa skarga zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.