Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania pełnomocnika A. Sp. z o.o. w B. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]., nr [...], którą określono Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. w wysokości [...]zł oraz kwotę odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od stycznia do listopada 2009 r. w łącznej kwocie [...]zł, decyzją z dnia [...]., nr [...] (decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Wskazana decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez pełnomocników Spółki.
Jeden z nich w piśmie z dnia 29 września 2014 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet wtedy, gdy organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślenia wymaga, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, ponieważ brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347].
O adekwatności tej kwalifikacji do analizowanego przypadku przesądza fakt, że wnioskodawca w ogóle nie uzasadnił żądania, w szczególności nie wyjaśnił w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez wątpienia jest to niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a ponieważ zdaniem Sądu do takiej samej konkluzji prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.