Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie przez A. W. z uwagi na uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, z uchybieniem przewidzianego siedmiodniowego terminu.
Przesyłka adresowana do skarżącego A. W., zawierająca odpis powyższego postanowienia, została skutecznie doręczona dorosłemu domownikowi adresata w dniu 15 kwietnia 2011 r.
W dalszej kolejności w dniu 4 maja 2011 r. (data nadania 30 kwietnia 2011 r.) do tut. Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi. W treści wniosku skarżący wskazał okoliczności, które w jego ocenie winny uzasadniać przywrócenie terminu. Do wniosku skarżący załączył m.in. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego skargi, a także pismo, w którym wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia.
W dniu 12 maja 2011 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącego, stanowiące uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Na postanowienie nie zostało wniesione zażalenie.
Nadto w dniu 16 maja 2011 r. wpłynęła do tut. Sądu skarga kasacyjna A. W., sporządzona przez pełnomocnika będącego radcą prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Ponadto, stosownie do art. 88 zd. 1 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc wyżej wskazaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa.
Nie ulega wątpliwości, że termin nie został zachowany, ponieważ już w dniu 15 kwietnia 2011 r., tj. w dacie doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na uzupełnienie jej braku formalnego po terminie, strona powzięła wiadomość o tym, iż termin ten nie został dochowany. Termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem najpóźniej w dniu 22 kwietnia 2011 r. Tymczasem skarżący wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wniósł dopiero w dniu 30 kwietnia 2011 r. Zaznaczyć przy tym należy, że udzielenie skarżącemu informacji przez radcę prawnego, które miało miejsce w dniu 28 kwietnia 2011 r. nie miało już znaczenia w rozpatrywanym zakresie. O zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu skarżący dowiedział się bowiem w dniu 15 kwietnia 2011 r., a zatem od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić przy tym należy, że postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jako spóźniony należy na podstawie art. 88 ppsa odrzucić i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.