Uzasadnienie
Wyrokiem dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Go 1094/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę J. i K.S. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Go 332/10.
Wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. skarżący zwrócili się do Sądu m.in. o sprostowanie uzasadnienia powyższego wyroku. Wskazali, że na stronie 6 w wierszu 15 uzasadnienia jest błąd w dacie, gdyż zamiast "[...] września 2009 r." winno być "[...] grudnia 2009 r."
Dodali, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lutego 2013r. Sąd stwierdził, że przedmiotem niniejszego postępowania nie może być ocena legalności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej a tylko ocena, czy wyrok z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt. I SA/Go 332/10 został przez organ wykonany. W kontekście tego uważają, że Dyrektor Izby Skarbowej nie wykonał ww. wyroku a ponownie prowadzi postępowanie z odwołania z dnia [...] grudnia 2009 r., wydając postanowienia i decyzje.
Ich zdaniem Sąd w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu to jest dotyczącego naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej w myśl, którego postępowanie winno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
Odnosząc się do stwierdzenia Sądu zawartego na stronie 7 uzasadnienia wyroku zgodnie z którym postępowanie w zakresie prostowania błędów, czy oczywistych omyłek nie może w konsekwencji doprowadzić do oczekiwanego przez skarżącą efektu w postaci uchylenia decyzji merytorycznej stwierdzili, iż uchylone postanowienia prostujące oczywiste omyłki w treści decyzji organów obu instancji nie były oczywistymi omyłkami tylko prostowały ustalenia faktyczne, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 marca 2012 r. sygn. akt. II FSK 1830 /10.
Wskazali także, że w wyroku z dnia 20 lutego 2013 r. Sąd stwierdził, że cyt. "Nie można zatem postawić Dyrektorowi Izby Skarbowej zarzutu, że niewłaściwie wykonał ww. wyrok Sądu w sytuacji, w której organ ten nie wydał żadnego orzeczenia w związku z zapadłym wyrokiem, ponieważ Sąd do wydania takiego orzeczenia go nie zobligował" "Z ww. wyroku wręcz jasno wynika, że organy obu instancji powinny powstrzymać się od prostowania omyłek pisarskich, a zatem odmiennie niż to uczyniły w uchylonych postanowieniach". Nie zgadzając się z powyższym podali, że aktami wydanymi w związku z zapadłym wyrokiem były postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2012r. oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2012 r.
Polemizując ze stwierdzeniem Sądu, iż postępowanie w sprawie sprostowania oczywistych omyłek jest postępowaniem ubocznym w stosunku do decyzji ściśle z nią jednak związanym podnieśli, że sprostowana przez organy podatkowe wadliwość decyzji nie była oczywistą omyłką tylko zmianą treści stanu faktycznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podkreślić, że w niniejszym orzeczeniu Sąd odniósł się do pisma skarżących z dnia [...] marca 2013 r. w zakresie wniosku o sprostowanie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z 20 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Go 1094/12.
Zgodnie z regulacją art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zw. dalej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może nastąpić również na żądanie strony, co wynika z treści art. 159 P.p.s.a.
Rozpoznając wniosek z dnia [...] marca 2013 r. w zakresie sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 20 lutego 2013 r., zgodzić się należy ze skarżącymi, że w treści uzasadnienia na stronie 6 w wierszu 15 od dołu omyłkowo wpisano datę "[...] września 2009 r." zamiast "[...] grudnia 2009 r."
Odnosząc się zaś do pozostałych żądań skarżących zawartych w rozpoznawanym wniosku Sąd stwierdza, że żądania te wykraczają poza wyznaczone w art. 156 § 1 P.p.s.a. granice sprostowania orzeczenia.
Przypomnieć bowiem należy, że sprostowanie wyroku bądź jego uzasadnienia możliwe jest jedynie wówczas, gdy występują w nim drobne niedokładności, omyłki pisarskie lub rachunkowe. Tymczasem żądane przez skarżących zmiany w ww. zakresie ingerują w merytoryczną treść wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim orzeczenia i jako takie są niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.