Uzasadnienie
Radca prawny L.R. został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej z urzędu już po wydaniu przez tutejszy sąd wyroku. W imieniu skarżącej sporządził skuteczny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jak również sporządził i wniósł samą skargę kasacyjną. Zawarł w niej wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu, oświadczając, że wynagrodzenie to nie zostało uiszczone.
W związku z powyższym wniosek radcy prawnego L.R. należało uwzględnić i przyznać mu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości określonej w sentencji postanowienia, a to na podstawie art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ i w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.) oraz w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805).
Kwota przyznanego wynagrodzenia uwzględnia fakt, iż radca prawny L.R. nie reprezentował skarżącej jako pełnomocnik z urzędu w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a zatem wynagrodzenie określono w wysokości 75 % stawki należnej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.