Uzasadnienie
E.S. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] odmawiającą skarżącej rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2009, 2010, 2011.
Na skutek złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata P.B..
Wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę E.S.. Następnie, na skutek złożonego przez pełnomocnika skarżącej wniosku, Sąd sporządził pisemne uzasadnienie wyroku.
Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. skarżąca poinformowała tutejszy Sąd, że przydzielony pełnomocnik odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej. Stwierdziła, że nie zgadza się z wyrokiem Sądu w niniejszej sprawie a wyznaczony pełnomocnik nie bronił i nie występował w jej interesie. Wniosła o przydzielenie innego adwokata i przesunięcie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2013 r. ww. pismo skarżącej przekazano Okręgowej Radzie Adwokackiej o czym poinformowano skarżącą, jednocześnie wskazując, że wszelką korespondencję dotyczącą zmiany wyznaczonego z urzędu pełnomocnika oraz zastrzeżeń co do sposobu prowadzenia przez niego sprawy należy kierować do Okręgowej Rady Adwokackiej.
W dniu 23 grudnia 2013 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona i podpisana przez skarżącą osobiście. Skarżąca wskazała, że wobec tego, że jej pismo zostało przekazane dalej, a termin złożenia skargi kasacyjnej nie został przesunięty, z uwagi na upływający termin składa skargę kasacyjną sama.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem, że przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 P.p.s.a).
W przedmiotowej sprawie skarżąca skargę kasacyjną sporządziła i wniosła osobiście. Jednakże brak jest okoliczności, pozwalających stwierdzić, że jest ona jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. W takiej sytuacji skargę kasacyjną E.S. należało uznać za niedopuszczalną.
Wskazać należy, że skarżąca w niniejszej sprawie reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata P.B., który, jak wynika z pisma skarżącej z dnia [...] grudnia 2013 r. odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Zauważyć trzeba, że niezadowolenie skarżącej z działań pełnomocnika w żaden sposób nie uprawnia jej do złożenia skargi kasacyjnej osobiście pomimo upływającego terminu. Jeśli bowiem Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczy skarżącej innego pełnomocnika po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie, a ten złoży stosowny wniosek, Sąd rozważy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzanie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a. obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i powoduje jej odrzucenie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.