Uzasadnienie
Przedmiotem E.S. jest decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. Organ podatkowy nadał skardze bieg, lecz sama skarżąca w piśmie procesowym z [...] kwietnia 2013r. oświadczyła o cofnięciu skargi i wniosła o umorzenie postępowania. Ponieważ jednak od skargi nie wniesiono wpisu, warunkującego podjęcie jakichkolwiek czynności przez sąd, skarżącą wezwano do uiszczenia tej opłaty określając ją na 500 zł.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z jej oświadczeń wynika, że nie ma majątku, w tym: oszczędności. Utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych wynoszącego 651,43 zł netto. Obok kosztów bieżącego utrzymania ponosi wydatki na spłatę kredytu, finansując ją ze środków pozyskanych z wyprzedaży majątku ruchomego. Korzysta również z finansowego wsparcia matki.
W takiej sytuacji wniosek skarżącej należało uwzględnić w części.
Prawo pomocy w zakresie takim jakiego domagała się skarżąca przysługuje w razie wykazania przez osobę występującą z wnioskiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje natomiast, gdy wnioskodawca wykaże, że poniesienie pełnych kosztów postępowania wiązałoby się z ryzykiem narażenia na uszczerbek utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżąca nie ma majątku ani oszczędności, a będąc bezrobotną, nie ma szans na pozyskanie kwot niezbędnych do sfinansowania kosztów postępowania. Uzasadniało to zwolnienie skarżącej od kosztów postępowania. Stąd orzeczono jak w punkcie 1 postanowienia. Brak było jednak podstaw do ustanowienia adwokata, a to wobec złożenia przez skarżącą oświadczenia o cofnięciu skargi. Zastrzec wszelako należy, że postanowienie niniejsze nie rozstrzyga o skuteczności tego oświadczenia, gdyż rozważenie skuteczności cofnięcia skargi i przesłanek umorzenia postępowania jest domeną wojewódzkiego sadu administracyjnego nie zaś referendarza sądowego rozpoznającego jedynie wniosek o przyznanie prawa pomocy, niemniej w świetle oświadczenia o cofnięciu skargi ustanawianie adwokata jest bezcelowe. Dlatego postanowiono o oddaleniu wniosku w tym zakresie (art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a.).