Uzasadnienie
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością D złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Go 227/11 wydanego w sprawie ze skargi D Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych od wypłaconych należności z tytułu dzierżawy środków transportowych za 2005 rok. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu, Skarżąca w dniu 30 sierpnia 2011 r. uiściła wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 272 złotych.
Postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. sygn. akt II FSK 2342/11 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił w/w skargę jako złożoną po terminie.
Następnie, pismem z dnia [...] października 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 26 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie skarżąca Spółka wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 33/12 zażalenie oddalił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga kasacyjna. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka uiściła wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 272 złotych.
Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2 powołanego artykułu).
Z uwagi na to, że skarga kasacyjna została odrzucona, a Sąd odmówił przywrócenia terminu do jej wniesienia, w sprawie zaistniały przesłanki do zwrotu kwoty uiszczonej z tego tytułu opłaty.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.