Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę A.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.
Skarżący pismem z dnia [...] czerwca złożył wniosek o przesłanie wyroku z uzasadnieniem, natomiast pismem z dnia [...] czerwca wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. Sąd na posiedzeniu niejawnym odmówił skarżącemu przywrócenia terminu uznając, że nie został uprawdopodobniony brak jego winy w uchybieniu terminu.
Powyższe postanowienie zostało prawidłowo doręczone w dniu 21 czerwca 2011 r. wraz z pouczeniem o przysługującym zażaleniu.
Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. wystąpił bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego podając w jego treści, że nie zgadza się orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Go 287/11, które "całkowicie ignoruje opinie powołanych rzeczoznawców oraz nie dopuszcza oczywistych faktów dotyczących kraju pochodzenia przedmiotu sporu". Przedstawiając powyższe skarżący wniósł "o ponowne rozpatrzenie sprawy w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie".
Wyżej wymienione pismo zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny przekazane według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim za pismem z dnia 28 czerwca 2011r. nr I NSAG L.dz. 23/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim 6 lipca 2011 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] czerwca 2011 r. przez oznaczenie rodzaju pisma oraz podanie treści żądania adresowanego do sądu.
Odpowiadając na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. podał odnośnie oznaczenia rodzaju pisma, że jest to "odwołanie od decyzji WSA w Gorzowie Wielkopolskim". Natomiast treść żądania adresowanego do sądu określił następująco:
"• żądanie uznania kraju pochodzenia rzeczonego pojazdu za znany, wynikający z numeru VIN, danych z faktury, etc.
- • żądanie uznania za wiarygodną wyceny rzeczonego pojazdu, przedstawionej Sądowi, udokumentowanej i potwierdzonej opinią eksperta.
- • żądanie powołania niezależnego rzeczoznawcy w celu stwierdzenia faktycznej wartości rzeczonego pojazdu, o ile przedstawione dotychczas wyceny będą nadal ignorowane."
Dodatkowo skarżący złożył wyjaśnienie dotyczące kraju pochodzenia pojazdu oraz wyceny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie odpowiedzi skarżącego na wezwanie do sprecyzowania jego pisma z dnia [...] czerwca 2011r. należało uznać, że wolą skarżącego było zaskarżenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Go 287/11 oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., środkiem odwoławczym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku jest skarga kasacyjna, która przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarga kasacyjna powinna czynić zadość określonym w art. 46 oraz art. 47 P.p.s.a. wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W piśmie będącym skargą kasacyjną należy zatem oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczyć rodzaj pisma, zamieścić osnowę skargi kasacyjnej, podpis autora tej skargi, jak też wymienić załączniki.
Obok powyższych wymogów formalnych, przewidzianych dla każdego pisma procesowego, skarga kasacyjna jako najbardziej sformalizowany środek prawny przewidziany w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna spełniać też wymagania szczególne, przewidziane wyłącznie dla tego rodzaju środka odwoławczego. W myśl art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
W związku z takimi rygorami formalnymi oraz konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej art.175 P.p.s.a przewiduje tzw. przymus adwokacki, oznaczający obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, tj. adwokata, radcę prawnego bądź doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych).
Wskazać ponadto należy przepis art. 173 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W rozpoznawanej sprawie powyższy warunek ma zasadnicze znaczenie przy ocenie dopuszczalności skargi kasacyjnej. Skarżącemu A.W. nie został bowiem doręczony odpis wyroku z dnia 26 maja 2011 r. z uzasadnieniem, ponieważ jego wniosek o sporządzenie uzasadnienia był spóźniony a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił przywrócenia terminu do złożenia tego wniosku (postanowienie z dnia 14 czerwca 2011r. - prawomocne od dnia 29 czerwca 2011r.).
Wobec braku doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Istotą skargi kasacyjnej jest bowiem zakwestionowanie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, co nie jest możliwe do zrealizowania bez znajomości motywów zawartych w uzasadnieniu wyroku sądu pierwszej instancji. Kontroli formalnej skargi kasacyjnej dokonuje wojewódzki sąd administracyjny, do którego zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skarga jest wnoszona. Kontrola ta w pierwszej kolejności dotyczy badania dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., który określa, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu bądź z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wniesienie środka odwoławczego przez skarżącego od wyroku z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Go 287/11, mimo niedoręczenia mu odpisu tego orzeczenia z uzasadnieniem skutkuje niedopuszczalnością skargi kasacyjnej, którą z tego powodu należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.