Uzasadnienie
J.J. wniosła o zwolnienie od wpisu od skargi na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie pracuje a dochody jej męża ledwie starczają na utrzymanie rodziny. Ponadto od kilku lat jej mąż jest nieuleczalnie chory na serce, co wiąże się z wydatkami na leki.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca mieszka z mężem, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Nie osiąga żadnego dochodu. Wśród zobowiązań i stałych wydatków wskazał opłaty za mieszkanie i media w wysokości 1000 zł oraz koszt leków w wysokości 120 zł.
Ponieważ treść powyższego oświadczenia była niewystarczająca do ustalenia rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącej, wezwano ją do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów.
Z nadesłanego w odpowiedzi oświadczenia wynika, że zamieszkuje w wynajmowanym lokalu i nie posiada konta bankowego. Zgodnie z zeznaniem PIT-37 za 2017 r. skarżąca uzyskał dochód w wysokości 1.702,50 zł, a jej małżonek 15.419,14.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc treść art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. do ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej oraz wysokości wpisu sądowego, wynoszącego w niniejszej sprawie 200 zł, stwierdzić należy, że skarżąca spełniła przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nie jest ona bowiem w stanie uiścić ww. opłaty bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojego męża.
Skarżąca nie osiąga dochodu, a niewielki dochód jej męża, który jak wynika z ustaleń poczynionych w sprawie I SA/Go 307/18 wynosi 1.530 zł, w całości przeznaczany jest na utrzymanie. Skarżąca nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych, które umożliwiłyby mu sfinansowanie kosztów postępowania. W tej sytuacji, jej wniosek należało uwzględnić.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.