Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] S.B. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Zarówno w skardze jak i w późniejszych pismach procesowych skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art.61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z §1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącej, to obowiązana jest ona wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niej skutki, o których mowa w art.61 §3 ppsa.
Niepodanie przez skarżącą żadnych okoliczności uzasadniających zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powoduje, iż wniosek nie może być w toku jego rozpoznawania w żaden sposób zweryfikowany. Strona nie przedstawiła żadnych dokumentów, ani konkretnych faktów uprawdopodobniających niebezpieczeństwa związane z wykonaniem decyzji i nie pozwala to na ocenę czy istotnie zachodzi niebezpieczeństwo szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie art.61 § 3 i §5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.