Uzasadnienie
Wniosek skarżącej należy uznać za zasadny, albowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, pismem z dnia [...] listopada 2009r., a więc złożonym przed rozpoczęciem rozprawy, pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Mimo, że strona zażądała we właściwym czasie przyznania kosztów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z 3 grudnia 2009r. sygnatura akt ISA/Go 509/09 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r. oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Nie orzekł natomiast w kwestii zwrotu kosztów.
W konsekwencji, strona po doręczeniu jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (11 stycznia 2010r.) wystąpiła pismem z dnia 12 stycznia 2010r. (data wpływu do sądu – 15 stycznia 2010r.) o zwrot kosztów postępowania.
Jej wniosek jest zasadny, albowiem stosownie do treści art.157 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3).
Powyższy przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż zgodnie z art.166 w/w ustawy - do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art.199 p.p.s.a.).
Zgodnie z art.200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl natomiast art.205 §2 do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności, o których mowa w §1 i §2, oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne (§3). Przepisy §2 i §3 stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 4).
Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie została określona przez skarżącą na – 178.027,00zł. (wg pisma z 3 lipca 2009r.; k- 30 akt sądowych). Tym samym wysokość wpisu, którą strona była zobowiązana uiścić i w zakreślonym jej do tego terminie uiściła wyniosła 2.000,00zł. Przy czym, wysokość wpisu została ustalona zgodnie §1 ust.4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W konsekwencji, wynagrodzenie doradcy podatkowego reprezentującego stronę wynosi 3.600zł. Sąd ustalił je na podstawie §2 ust.1 pkt1 lit. f Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 w sprawie w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z dnia 15 grudnia 2003r.).
Zważywszy na powyższe, koszty postępowania sądowoadministracyjnego, które należało przyznać stronie wyniosły łącznie - 5.617,00 zł. (w tym poniesiona opłata za pełnomocnictwo – 17zł.)
Mając przedstawione ustalenia na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny stosując przepis art.157 §2 i §3, art.200 i art.205 wskazanej powyżej ustawy, orzekł jak w sentencji.