Uzasadnienie
Skarżący Z.Z. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], wydane w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia.
W złożonej skardze skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z 23 marca 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w postaci ustanowienia dla niego adwokata z urzędu, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił.
Na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat F.W..
Wyznaczony z urzędu pełnomocnik podejmował czynności w sprawie – zapoznał się z aktami sprawy.
Na rozprawie 22 sierpnia 2012 r. stawił się umocowany przez pełnomocnika substytut – aplikant adwokacki, który podtrzymał zarzuty skargi oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Sąd wydał wyrok oddalający skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za czynności pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie 240 zł.
W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik podejmował czynności w postępowaniu przed tut. Sądem. Zapoznał się z aktami sprawy, a umocowany przez niego pełnomocnik substytucyjny stawił się na rozprawie, na której złożył wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 cytowanego wyżej rozporządzenia.
W tej sytuacji Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. Na wynagrodzenie ustanowionego z urzędu pełnomocnika składa się wynikająca z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego wyżej rozporządzenia kwota 240 zł za podjęte czynności w postępowaniu przed tut. Sądem, powiększona o stosowną kwotę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.