Uzasadnienie
Skarżący C.R. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, nr [...] z dnia [...] listopada 2010 roku, wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.
Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2011 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni, wraz z pouczeniem, iż w przypadku nie podpisania skargi, zostanie ona odrzucona.
Wobec nie podpisania skargi, Sąd postanowieniem z dnia 8 marca 2011 roku odrzucił skargę oraz zarządził zwrot uiszczonego wpisu. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej oraz trybie jej wniesienia doręczono skarżącemu 15 marca 2011 r.
Pismem z dnia [...] marca 2011 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie. Ponownie uiścił też wpis od skargi. Sąd postanowieniem z 12 kwietnia 2011 r. odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz zarządził zwrot uiszczonego wpisu.
Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu 20 kwietnia 2011 r.
Pismem z [...] kwietnia 2011 r. skarżący wniósł osobiście "w imieniu własnym" skargę kasacyjną, powołując się na przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwane dalej P.p.s.a.). W piśmie tym zaskarżył "wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 8 marca 2011 r." i zarzucił mu "naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie przepisu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 2 p.p.s.a., art. 151 pozostającym w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a. w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a.". W uzasadnieniu argumentował, że Sąd mylnie wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie odrzucenia jego skargi mimo tego, iż według jego opinii uzupełnił braki skargi w terminie.
Zarządzeniem z 21 kwietnia 2011 r. Sąd wezwał C.R. do wykazania, że posiada uprawnienie do sporządzenia skargi kasacyjnej jako jedna z osób wskazanych w art. 175 § 1, § 2, § 3 pkt 1 P.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że skargę wniósł w imieniu własnym na podstawie art. 173 § 1 P.p.s.a. i nie znajduje się w kręgu osób uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Norma art. 173 P.p.s.a. wskazuje, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Natomiast art. 175 § 1 stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Doręczając skarżącemu C.R. postanowienie z 8 marca 2011 r., Sąd pouczył go o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, a także o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzone przez uprawniony podmiot.
Pomimo tego, skarżący samodzielnie sporządził skargę kasacyjną. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., a na wezwanie Sądu złożył oświadczenie, z którego wynikało, iż w momencie składania skargi kasacyjnej miał pełną świadomość, że nie był podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej.
W tej sytuacji, Sąd skargę kasacyjną uznał za niedopuszczalną.
Dlatego na podstawie art. 175 § 1 w związku z art. 178 p.p.s.a., Sąd postanowił odrzuć skargę kasacyjną.