Uzasadnienie
Skarżący C.R. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, nr [...] z dnia [...] listopada 2010 roku, wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.
Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2011 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni, wraz z pouczeniem, iż w przypadku nie podpisania skargi, zostanie ona odrzucona.
Wobec nie podpisania skargi, Sąd postanowieniem z dnia 8 marca 2011 roku odrzucił skargę oraz zarządził zwrot uiszczonego wpisu.
Pismem z dnia [...] marca 2011 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że 2 lutego 2011 r. doręczono mu dwa zarządzenia – wzywające go do wpisu sądowego oraz wzywające do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wpis sądowy uiścił w terminie. Nadmienił również, że odesłał podpisaną skargę. Zaznaczył, że nieracjonalnym byłoby z jego strony tylko częściowe wykonywanie poleceń Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwane dalej P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu
Z brzmienia art. 86 § 1 P.p.s.a. wynika, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Braku winy natomiast, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyr. NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). Tak więc o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059).
Jednakże dla wykazania swoich racji, skarżący winien zgodnie z przesłanką określoną w art. 87 § 2 P.p.s.a. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi.
Przytoczone przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminowi. Samo wskazanie na fakt uiszczenia wpisu i wolę uzupełnienia braku skargi nie stanowią bowiem uprawdopodobnienia braku winy po stronie skarżącego.
Wbrew twierdzeniom skarżącego należy podkreślić, że egzemplarz podpisanej skargi przesłał on do Sądu dopiero wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi, a nie wcześniej.
Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że uchybił terminowi bez własnej winy. Ponadto należy pamiętać, że termin siedmiodniowy zakreślony w wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany ani tym bardziej traktowany przez stronę dowolnie.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.