Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na swą trudną sytuację majątkową. Stwierdziła, że przez długi okres była bezrobotna, a dochody uzyskuje dopiero od lipca bieżącego roku. Prowadzi działalność gospodarczą - jest właścicielką punktu gastronomicznego. Działalność ta - według oświadczenia skarżącej - przynosi miesięcznie 800 zł dochodu. Skarżąca przedstawiła jednocześnie deklaracje miesięczne dla podatku od towarów i usług, z których wynikało, że w sierpniu i wrześniu 2008 roku suma wydatków (netto) na nabycie towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną przewyższała wartość netto sprzedaży. Skarżąca mieszka z dwójką dorosłych dzieci, którzy jednak są bezrobotni i nie uzyskują dochodów.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) stronie będącej osobą fizyczną przysługuje prawo pomocy w zakresie częściowym w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Skarżąca wykazała istnienie powyższych przesłanek. Udowodniła, że nie ma oszczędności, a jej dochody w świetle wiedzy wynikającej z doświadczenia życiowego nie mogą zostać uznane za wystarczające na poczynienie wydatków nie służących bieżącemu - koniecznemu utrzymaniu. W tej sytuacji całościowa odmowa uwzględnienia wniosku mogłaby pociągnąć za sobą niebezpieczeństwo niemożności zaspokojenia podstawowych uzasadnionych potrzeb rodziny skarżącej bądź spowodować realne ograniczenie prawa skarżącej do poddania kontroli sądowej wydanej w jej sprawie decyzji podatkowej.
Uwzględniając jednak, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, orzeczono jak w sentencji.