Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem oraz o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej i ustanowienie radcy prawnego dla umożliwienia zaskarżenia wyroku oddalającego skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 311).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
W sytuacji procesowej występującej w niniejszej sprawie nie ma jednak podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego.
Należy bowiem zwrócić uwagę, że postanowieniem z 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku (k. 317), zaś postanowieniem z 8 grudnia 2011 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia (k. 334). W niniejszej sprawie nie wezwano również skarżącego o opłatę kancelaryjną należną od wniosku o sporządzenie uzasadnienia, w konsekwencji czego wniosek o zwolnienie od niej jest bezprzedmiotowy.
Uwagi te należy odnieść również do wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, ponieważ taki środek zaskarżenia nie został złożony.
Oddalenie wniosku o ustanowienie radcy prawnego uzasadnia natomiast fakt, iż w postępowaniu w niniejszej sprawie ustanowiono już radcę prawnego, który reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. (k. 104, 139). W orzecznictwie wskazuje się natomiast, że przyznane prawo pomocy odnosi się do sprawy wnoszonej do rozpoznania przez sąd, a nie do określonych faz czy rodzaju postępowania sądowego w takiej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji rozciąga się na postępowanie zażaleniowe i kasacyjne (zob. uzasadnienie uchwały NSA z 2 grudnia 2010 r. II GPS 2/10). Brak zatem podstaw do ustanawiania kolejnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.