Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 września 2007r. Sąd wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej -aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, oryginału ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionego odpisu tego dokumentu w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 września 2007r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Oba zarządzenia doręczone zostały skarżącej spółce 8 października 2007r. Termin do uzupełnienia braku skargi oraz uiszczenia należnego wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 15 października 2007r.
W dniu 25 października 2007r. (data wpływu do Sądu) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując jako przyczynę uchybienia terminowi na fakt, że pracownik spółki odbierający korespondencję nie zanotował jej wpływu w dniu 8 października 2007r. lecz z dniem 12 października 2007r. o czym zarząd spółki dowiedział się dopiero w dniu 19 października 2007r. Jednocześnie skarżąca spółka uzupełniła brak formalny skargi do usunięcia którego była wzywana oraz załączyła dowód dokonania wpłaty wpisu w kwocie 200 zł. na konto tutejszego Sądu w dniu 19 października 2007r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Jak z powyższego wynika brak winy stanowi konieczną i podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Ocena braku winy pozostawiona została uznania Sądu, co nie oznacza dowolności tego uznania lecz ocenę z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie zarówno o własne interesy. Strona odpowiada za zaniedbania osób, którymi się posługuje, a zatem niedbalstwo pracownika nie uwalnia jej od winy w niezachowaniu terminu i to strona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się pracownika. W tym zakresie Sąd miał również na uwadze dotychczas wypracowane orzecznictwo Sądu Najwyższego. (por. postanowienie SN z 15 marca 200r., II CKN 554/00, Lex nr 51986, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 25.02.19999r, l Ada 17/99, apel.-Lub. 1999, nr 2, póz. 5; postanowienie SN zt.02.1999r, III CKN 1052/98, Lex nr 50719 i inne). Wobec zatem nie wykazania przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie spełnienia przesłanki do jego przywrócenia- art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270) -należało orzec jak w sentencji postanowienia.