Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r. oddalił skargę S.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do WSA w Kielcach wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, doradcę podatkowego A. B. oraz wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. pełnomocnikowi zostało przyznane wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł, w tym 27,60 zł VAT. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1292/14 uchylił postanowienie sądu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia NSA wskazał, że wniosek pełnomocnika obejmował koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zarówno w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji jak i przed NSA.
Sąd pierwszej instancji odniósł się jedynie do części wniosku, obejmującej koszty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przekazując sprawę do ponownego rozpoznania NSA zobowiązał WSA w Kielcach do odniesienia się do całości żądania pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Mając na uwadze treść art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." oraz stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt I FZ 1292/14, należy wskazać, że zgodnie z art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 2 i § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153) dalej zwane "rozporządzenie", kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innych sprawach niż te, których przedmiotem jest należność pieniężna wynosi 240 zł., a w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka minimalna wynosi 50% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, jeżeli sprawę prowadził ten sam doradca podatkowy, nie mniej niż 120 zł.
Zdaniem Sądu pełnomocnik ustanowiony z urzędu dokonał wszelkich czynności niezbędnych do prawidłowego reprezentowania s. K. przed sądem pierwszej instancji m.in. zapoznał się z aktami sprawy, reprezentował skarżącego podczas rozprawy w dniu 28 maja 2014 r., ponadto sporządził, przedstawił skarżącemu oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 4 ust. 2 rozporządzenia, we wniosku o przyznanie wynagrodzenia zawarł oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w żadnej części.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 2 i § 3 ust. 2 pkt 2 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd przyznał wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.