Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 129/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J. W.i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2017 r.
W dniu 15 czerwca 2018 r. A. W. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W złożonym wniosku skarżący oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem w wieku 20 lat. Jako majątek wykazuje dom wielkości 51m², nieruchomość rolną wielkości 3,91 ha, 2 ciągniki rolnicze o wartości po 6 tys. zł oraz kombajn zbożowy. Skarżący oświadcza, że wraz z rodziną utrzymuje się z renty w kwocie 1150 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki wykazuje prąd, gaz, leki, KRUS i zadłużenie w kwocie ok. 8 tys. zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza przedstawionej sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazała, że wniosek o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy i jego rodziny.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa wnioskodawcy nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.