Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 4 marca 2013 r. od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych H. K. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący wskazuje, że jest osobą chorą, nie może prowadzić gospodarstwa, ma przyznaną rentę, która przeznaczana jest na spłatę zaległości w KRUS. Skarżący oświadcza, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek wykazuje dom, nieruchomość 47a - nieużytki oraz nieruchomość rolną wielkości 2,25ha. W załączeniu skarżący przedkłada kserokopię wypisu z treści orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy KRUS z dnia 8 czerwca 2012 r., zgodnie z którym skarżący został uznany za okresowo całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym do kwietnia 2013 r.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącego, przede wszystkim brak dochodu oraz problemy zdrowotne uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.