Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach postanowieniem z dnia 17 lipca 2008r. przyznał skarżącej "C." Sp. z o.o.
w K. prawo pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu. Na tej podstawie został wyznaczony przez Krajową Radę Doradców Podatkowych w Warszawie doradca podatkowy P. Z., któremu skarżąca udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 2 października 2008r. oddalił skargę "C." Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 1 października 2004r. do 31 grudnia 2005r. oraz odmówił ustanowionemu z urzędu doradcy podatkowemu przyznania wynagrodzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej skarżącej "C." Sp. z o.o. w K., wyrokiem z dnia 13 lipca 2010r. sygn. akt II FSK 435/09 uchylił wyrok sądu I instancji w części zawierającej postanowienie o odmowie przyznania wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu doradcy podatkowemu i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpoznania. W pozostałym zakresie sąd II instancji skargę kasacyjną oddalił.
W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację pełnomocnikowi strony skarżącej, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach dopuścił się naruszenia art. 6 p.p.s.a. odmawiając ustanowionemu z urzędu doradcy podatkowemu przyznania wynagrodzenia, bez uprzedniego pouczenia go w trakcie rozprawy w przedmiocie potrzeby złożenia oświadczenia, że pomoc nie została opłacona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Pełnomocnik skarżącej, będący doradcą podatkowym, pismem z dnia 23 września 2008r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 3600zł tytułem wynagrodzenia oraz kwotę 17zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 6 sierpnia 2010r. czy powyższe opłaty został zapłacone w całości lub w części doradca podatkowy oświadczył, że koszty wymienione we wniosku z dnia 23 września 2008r w całości nie zostały zapłacone. Jednocześnie doradca podatkowy zmienił wniosek w części dotyczącej wynagrodzenia wnosząc o doliczenie do niego kwoty podatku od towarów i usług w kwocie 792,00zł.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 3600zł, powiększone o należny podatek VAT, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), powoływane dalej jako "rozporządzenie" oraz na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia należy przyznać zwrot poniesionych wydatków w kwocie 17zł tytułem opłaty skarbowej w związku z udzieleniem przez skarżącą pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, postanowił jak w sentencji